Opvallende valkuil van Wout Weghorst en Wouter Goes blootgelegd: 'Het is soms de show'

Wout Weghorst oogst bewondering om zijn carrière en mentaliteit, maar krijgt tegelijk ook kritiek op zijn gedrag. Iliass Bel Hassani en Johan Voskamp schetsen een opvallend beeld van de spits van Ajax: een speler die technisch misschien niet de meest verfijnde was, maar zichzelf met pure wilskracht naar de top heeft geknokt.

Volgens Voskamp deelt Weghorst daarbij ook een valkuil met AZ-verdediger Wouter Goes. "Weghorst kon wel scoren, maar wij zijn voetballers en houden van trucjes en dat kon Weghorst echt niet", zegt Bel Hassani bij ESPN, De Voetbalkantine. Juist daarom had zijn oud-ploeggenoot bij AZ niet verwacht dat Weghorst het zo ver zou schoppen. "Je moest hem een lange bal of een voorzet geven, dat kon hij wel heel erg goed. Hij heeft gewoon bij Manchester United gespeeld, hè?" Zelfs nu klinkt daar nog verbazing in door. "Nee, echt niet."

Bepaald karakter van Weghorst

Volgens Bel Hassani zat de echte kracht van Weghorst vooral in zijn enorme drang om beter te worden. "Ik heb Weghorst meegemaakt bij AZ. Ik ging naar huis en dan zag ik hem in de gym. Dan zei ik: wat ben je allemaal aan het doen, joh? Ga lekker naar huis. Hij wilde dat niet. Hij was constant bezig om beter te worden. Op een gegeven moment dacht ik echt dat hij ziek was. Gewoon echt niet normaal. Maar goed, kijk waar hij uiteindelijk is gekomen. Dat is toch mooi."

Ook Johan Voskamp kijkt met bewondering naar wat de Oranje-international uit zijn loopbaan heeft gehaald. "In Nederland is zo'n jongen als Wout Weghorst bij heel veel mensen niet geliefd. Hij is juist iemand waar ik tegenop kijk. Hij heeft een winnaarsmentaliteit en overtuiging in zichzelf en dat vind ik wel echt heel bijzonder." Tegelijkertijd plaatst Voskamp daar wel een kanttekening bij. "Het is soms de Wout Weghorst-show. Dat is ook zo bij Wouter Goes."

Daarmee doelt Voskamp op de manier waarop beide spelers zich soms nadrukkelijk in de kijker spelen. "Het gaat niet alleen om jou, dus als je een wedstrijd hebt verloren, hoef je niet helemaal met je armen te zwaaien en te liggen huilen op de grond. Dan gaan de camera's erop en sta je de volgende dag weer in de krant." Volgens hem schuilt daar dus een overeenkomst tussen Weghorst en Goes: veel vuur en emotie, maar soms ook net te veel nadruk op henzelf.

Toch overheerst uiteindelijk vooral het respect voor Weghorst. Voskamp herinnert zich nog hoe hij de spits in zijn beginjaren bij FC Emmen zag spelen. "Ik zag hem een penalty missen, daarna kwam er weer een penalty en zei hij: ik neem hem weer. Ik dacht nooit dat hij het Nederlands elftal zou gaan halen."