Oranje-international stopt plotseling met voetbal: 'De tijd is gekomen voor iets anders'

Marco van Ginkel stopt op 33-jarige leeftijd met profvoetbal. De oud-aanvoerder van PSV en 8-voudig Oranje-international, die belangrijk was bij de landstitels van 2016 en 2018, zegt dat hij de laatste tijd steeds vaker voelt dat het tijd is voor iets anders. In een uitgebreid gesprek met het Eindhovens Dagblad blikt hij terug op zijn carrière én kijkt hij vooruit naar wat hij na het voetbal wil gaan doen.

Van Ginkel is bij PSV nog altijd geliefd, maar hij relativeert ook meteen. "Ik heb niet alles goed gedaan hoor, maar het klopt wel dat ik goed klikte met de mensen die bij PSV werkten. En veel mensen uit mijn periode als voetballer werken er nu nog." Hij kijkt niet alleen met plezier terug op Eindhoven, maar ook op de rest van zijn route. "Ook aan mijn andere clubs heb ik geweldige herinneringen. Na een jarenlange opleiding bij Vitesse ben ik doorgebroken. Chelsea heeft me tijdens een lange periode vol blessures volop gesteund en ook aan mijn tijd bij AC Milan, Boavista en Stoke City denk ik met plezier terug."

Mooiste moment voor Oranje-international?

Als hij vertelt wat hem het meest bijblijft, is het een mix van hoogtepunten en sfeer. "Mijn debuut in het profvoetbal, de eerste keer in het Nederlands elftal, de transfer naar Chelsea, spelen in de Champions League. En natuurlijk de feestjes bij PSV." Vooral het gevoel van beslissend zijn voor een vol stadion gaat hij missen. "Ja, zoiets wil je elke dag wel beleven. Ik kan me herinneren dat ik bij PSV ooit in Alkmaar een penalty binnen kon schieten en dat we in tien minuten een 2-0-achterstand omdraaiden. Dat was vlak voor het kampioenschap van 2018. Die totale euforie en het gevoel van scoren voor tienduizenden mensen is denk ik met niets te vergelijken. Dat ga ik misschien wel het meest missen. De adrenaline die dan vrijkomt? Ongekend."

Van Ginkel had als transfervrije speler nog kunnen doorpakken met een nieuw avontuur, maar dat voelde niet goed meer. "Maar ik wilde zelf niet zo ver weg zijn van m’n familie en daarnaast vond ik dat een te zware opgave voor mijn gezin. Ik voetbal dan en red me waarschijnlijk wel, maar mijn vrouw en dochter zitten in zo’n situatie alleen in een vreemd land. Dat is het me niet waard." Hij stond nog wel open voor iets zonder verhuizing, maar het kwam niet echt van de grond. "De tijd is gekomen om iets anders te gaan doen."

Dat 'iets anders' ziet hij breder dan alleen het voetbalveld. Van Ginkel heeft dus nog niet besloten hoe zijn toekomst eruit komt te zien. "Het is aan de ene kant moeilijk, omdat je leven altijd in het teken stond van presteren, druk en wedstrijden. Maar de laatste tijd ben ik het leven buiten het veld ook meer gaan waarderen." Hij wil niet overhaast kiezen en is zich dus aan het oriënteren. "Ik ga me niet meteen ergens volle bak op storten en praat onder meer met een ontwikkelcoach van De OntwikkelStudio om te kijken wat het beste bij me past. Inmiddels heb ik de UEFA-studie voetbalmanagement gedaan, iets wat me altijd heeft geïnteresseerd. Ik hou van ondernemen en denk in een betaaldvoetbalorganisatie in de toekomst van waarde te kunnen zijn. Mijn interesse is breed." Ook werken voor de tv sluit hij niet uit. "Zou ik zeker ook leuk vinden. Er gaan nog mooie dingen gebeuren."

Carrière beïnvloed door blessures

Zijn loopbaan werd sterk beïnvloed door blessures, maar hij is trots dat hij terugkwam. "Twee jaar en zeven maanden speelde ik geen wedstrijden, maar ik had het zelfvertrouwen dat ik zou terugkomen. Op een gegeven moment was het zelfs nog even de vraag of ik nog goed zou kunnen lopen, maar toch ben ik nooit in paniek geraakt." Hij noemt de zware knieblessure een litteken, maar ook een bewijs van veerkracht. "Die zware knieblessure is een smet op mijn carrière en sowieso is geblesseerd zijn nét te veel een rode draad geweest. Ik vraag me nog weleens af wat er anders allemaal mogelijk had kunnen zijn, maar weet ook dat dat geen zin heeft. Die dingen zijn me overkomen, maar ik ben ook trots dat ik terug wist te vechten en na al die fysieke ellende nog aanvoerder van PSV mocht zijn." En hij kijkt ook met nuchtere trots terug op de lengte van zijn carrière. "Ik had talent en ook de drive om daar iets mee te doen, maar het lichaam werkte niet altijd mee. Toch was ik zestien jaar profvoetballer en dat kan niet iedereen zeggen."

De in Amersfoort geboren middenvelder kwam acht keer uit voor het Nederlands elftal. Hij maakte zijn debuut op 14 november 2012 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland. Dit was onder Louis van Gaal als bondscoach. In de acht wedstrijden mocht hij slechts één keer in de basis beginnen.