Debutant in Inzell breekt stilte over online haat en wil meteen één ding kwijt

Stijn van de Bunt staat dit weekend in Inzell voor zijn eerste World Cup bij de senioren, maar het gesprek gaat niet alleen over zijn debuut. De 21-jarige stayer uit Lopik wil af van de bijnaam die hij na zijn doorbraak op het OKT kreeg én hij vertelt dat hij schrok van de onlinehaat die loskwam na alle discussie rond de ploegenachtervolging, vooral richting Kjeld Nuis.

Van de Bunt begrijpt wel hoe de woordspeling 'Stijn van de Stunt' is ontstaan na zijn onverwachte OKT-zeges, maar hij voelt er weinig bij. "Maar ik heb niet zoveel met die bijnaam", zegt hij in Inzell tegenover De Telegraaf. "Ik vind ’m eigenlijk niet zo leuk." Hij merkt dat er ineens veel meer aandacht op hem gericht is, juist omdat hij zich in Thialf in korte tijd verzekerde van meerdere olympische startbewijzen. "En dat voor een introvert persoon als ik", laat hij zich ontvallen.

Stortvloed aan reacties na OKT

In Inzell rijdt Van de Bunt vrijdag in de B-groep de 5 kilometer en zondag de massastart. Hij gaat naar eigen zeggen niet als een zenuwpees richting Milaan, ook al wacht hem straks een druk olympisch programma met de 5 en 10 kilometer, de massastart en de ploegenachtervolging. "Mijn programma in Milaan is best wel in balans", zegt hij. "Er zit overal redelijk wat tijd tussen." De verrassing rond zijn prestaties bleef overigens niet beperkt tot de buitenwereld. Van de Bunt kreeg na het OKT een stortvloed aan reacties. "Ik heb zelfs van mensen gehoord dat ze dit wel verwacht en voorspeld hadden", vertelt hij. "Maar dat lijkt me sterk. Ik bedoel, zelf had ik dit niet eens verwacht. En de mensen waar ik elke dag mee werk ook niet. M’n coaches dus. Ik had wel een goeie trainingsrit gereden, ik wist dus wel dat ik in goede doen was. Ik wist toen ook dat wanneer alles goed op z’n plek zou vallen, er wel een podiumplek in zou zitten. Maar dit? De Spelen van 2030 leken me realistischer."

Hij legt ook uit waarom hij eerder geen zin had om als reserve mee te gaan naar de World Cup in Hamar, vlak voor het OKT. "Heb ik echt afgezegd? Nu ik eraan terugdenk, dat zou inderdaad zomaar kunnen. Ik vond het belangrijker om me in Thialf vooral te focussen op mezelf in plaats van naar Noorwegen te reizen en dan maar afwachten of je mag racen. Daar had ik niet zoveel zin in." Rond de ploegenachtervolging kwam Van de Bunt vervolgens midden in een discussie terecht, omdat hij de rol overneemt van Beau Snellink, die zich niet plaatste voor Milaan. Zelf zegt hij dat het niet zozeer om hem ging, maar hij zag wel wat het met anderen deed. "Er was niet echt veel gedoe over mij. Maar ik schrok wel van wat sommige mensen aan berichten binnenkregen. Meestal gebeurt dat in het voetbal. Het schaatsen is toch meestal een nuchtere Nederlandse sport. Daarom had ik dat soort reacties niet verwacht."

Berichtje van Kjeld Nuis

Vooral de berichten richting Kjeld Nuis vielen hem op. "Daar schrok ik best wel van. Dat was ook niet correct. Hij kon er natuurlijk ook helemaal niets aan doen. Voor mij is het alleen maar mooi dat ik vier afstanden mag rijden." Van de Bunt wil daarmee duidelijk maken dat hij de situatie niet ziet als ‘iemand die plaats moest maken’, maar als een kans die hij zelf heeft afgedwongen met zijn prestaties. Diezelfde nuance gebruikt hij ook als het gaat om de term ‘stunt’. Hij snapt dat mensen het zo noemden, maar voor hem voelt het anders. "Ik snap wel dat mensen tussen kerst en oud en nieuw dachten dat dit een stunt was. Maar het ging bij mij al heel erg goed. Een stunt klinkt alsof het heel erg uitzonderlijk was dat ik dit doe. Mijn basisniveau op de trainingen was al heel erg hoog. Dus voor mij was het niet echt een stunt. Het was meer een verrassing."

Tot slot gaat Van de Bunt in op de voorbereiding van de olympische ploegachtervolging. Door ziekte duurde het even voordat het kwartet samen het ijs op kon, maar hij zegt dat het gevoel goed is en dat er wél degelijk gewerkt is. "Mijn gevoel over de ploegenachtervolging is verrassend goed. We sluiten goed op elkaar aan. Je hoeft niet altijd samen te zijn om erop te trainen. Donderdag hebben Marcel, Jorrit en ik samen getraind." Over het beeld dat het viertal te weinig samenkomt, zegt hij: "Weet je, de dames hebben nog niet één keer getraind. Wij ondertussen al vijf keer. Dan is het een beetje raar dat je moet lezen dat de mannen maar twintig minuten samen hebben getraind. We pakken gewoon de kansen die we kunnen pakken."