Erben Wennemars waarschuwt schaatswereld: 'Echte kampioenen ontstaan niet op de Spelen'

Erben Wennemars breekt in een nieuwe column een lans voor het WK sprint en WK allround in Thialf. Volgens de oud-schaatser zijn dat nog altijd kampioenschappen van grote waarde, ook al gaat tegenwoordig veel aandacht naar de Olympische Spelen. Hij benadrukt dat een echte kampioen meer is dan alleen een olympisch kampioen en waarschuwt dat de schaatssport haar tradities niet moet wegduwen in de jacht op meer spektakel.

In zijn column in het Algemeen Dagblad stelt Wennemars dat deze toernooien jarenlang de absolute hoogtepunten van de schaatswinter waren, en dat ze die status in de kern nog steeds verdienen. "Een echte kampioen word je niet alleen door olympisch goud te winnen." Volgens Wennemars is dat niet alleen belangrijk voor individuele schaatsers, maar ook voor de sport als geheel. Hij vindt dat schaatsen niet afhankelijk mag worden van alleen de Spelen. "Daar komt bij: een sport kan niet alleen leven van de Olympische Spelen. Als dat het geval wordt, dan groeit vooral het IOC en krimpt uiteindelijk de sport zelf."

WK brengt unieke verhalen met zich mee

Daarom noemt hij het WK sprint en allround onmisbaar in de jaren tussen de Spelen. Juist daar draait het om zeldzame titels, historie en complete schaatsers die over meerdere afstanden moeten presteren. Wennemars wijst erop dat uiteindelijk maar twee mannen en twee vrouwen wereldkampioen worden, en dat maakt zo'n titel volgens hem extra bijzonder. Tegelijk zet hij die waarde af tegen de hoeveelheid olympische titels die in korte tijd worden verdeeld. Op de laatste Winterspelen waren dat er achttien in het schaatsen, wat volgens hem prachtig is, maar ook iets relativeert aan de exclusiviteit van een titel. Bij het WK sprint en allround is de marge juist klein en de druk groot. "Eén misser en je weekend ligt in stukken. Juist dat maakt deze kampioenschappen zo mooi."

Wennemars benadrukt dat schaatsers zelf die waarde heel goed voelen, omdat een sprint- of allroundtitel vraagt om veel meer dan één goede race. Volgens hem draait het om een combinatie van techniek, herstelvermogen, uithoudingsvermogen en mentale kracht over meerdere ritten. Wel ziet hij een ontwikkeling die hem zorgen baart. Hij schrijft dat de internationale schaatsbond steeds vaker lijkt te kiezen voor korter, sneller en flitsender. Verandering mag volgens hem, maar niet als dat ten koste gaat van de kern van de sport. "Toch lijkt de internationale schaatsbond steeds vaker een andere kant op te kijken."

Juist daarom wijst hij op de geschiedenis van met name het WK allround, dat al meer dan 125 jaar bestaat. Voor hem is dat geen detail, 'maar het fundament van de schaatssport'. Die traditie moet je volgens hem niet achteloos opzijzetten voor televisieformats of extra spektakel.