Joy Beune blijft wakker liggen na drama tijdens OKT: 'Zou er nog een kans zijn?'

Joy Beune is geplaatst voor de Olympische Spelen op de 3000 meter en de ploegenachtervolging, maar dat voelde niet meteen als pure opluchting. De topschaatsster had haar zinnen ook gezet op de 1500 meter en juist die afstand blijft knagen.

Beune kijkt terug op het OKT en is duidelijk over hoe het verder gaat lopen. "We moeten door", is haar conclusie. Ze ging er met een goed gevoel naartoe, maar merkte op de wedstrijddag hoe hard het mentale spel kan zijn. "Maar op de dag zelf denk je echt: oh, kan ik nog terug? Als er nu een deur open staat ben ik gewoon loesoe. Je moet gewoon en je hebt één moment wat telt. En dan maken alle andere wedstrijden waar je goed was niet meer uit." Volgens Beune vraagt dat veel van schaatsers. "Dat vergt wel stalen zenuwen", stelt ze over de vijf intense dagen.

Hoe nu verder voor Joy Beune

Tegelijk waren er ook positieve momenten. Team IKO-X2O kende een sterk toernooi en Beune zelf stelde een olympisch ticket veilig op de 3000 meter. Toch blijft die ene dag, die ene afstand, haar bij. "Ja, dan komt de maandag", zegt ze over de 1500 meter. "Daar maak je gewoon een fout en dat kost gewoon te veel." Beune dacht tijdens de race dat haar pak loszat en raakte daardoor meteen uit haar ritme. Ze ging in de beginfase aan haar pak frunniken. "Je ziet ook gewoon dat ik het goed probeer te rijden, maar je gaat foutjes maken en op een gegeven moment ben je gewoon op." Het verschil met de top drie was minimaal, nog geen twintig honderdsten, maar de gevolgen waren groot.

Die teleurstelling blijft hangen, geeft ze toe. "Ja, die 1500 meter... Daar heb ik wel echt van wakker gelegen. Nog steeds denk ik: zou er nog een kans zijn dat ik mag rijden? Het lijkt niet echt, of zo." Ze moet het verwerken, maar makkelijk is het niet. "Je moet het maar een plekje zien te geven, alleen het is echt lastig. Ik had het me echt heel anders voorgesteld, ik had mezelf daar echt zien rijden. Dat is wel moeilijk."

Toch overheerst uiteindelijk ook het besef dat er genoeg is om voor te gaan. Beune gaat wél naar Milaan, net als haar vriend Kjeld Nuis. "Ik moet ook gewoon blij zijn dat ik naar de Spelen ga. Dat was het doel: naar de Spelen gaan. Maar niet op de afstand waarvan ik had gedacht dat ik daar zou gaan staan. Nu heb ik één afstand die ik ga rijden. Daar moet ik heel blij mee zijn en daar ga ik ook zeker mijn best doen. Ik ga voor een gouden medaille rijden."