Femke Broeders-Bol sluit zwaar jaar met brons af: 'Het is gewoon idioot'

Femke Broeders-Bol is zaterdagavond als derde geëindigd op de 800 meter tijdens de finale van het Ultimate Championship in Boedapest. De Nederlandse atlete bekroonde haar allereerste seizoen op de dubbele baanronde daarmee met een bronzen medaille, al hield ze na afloop wel een dubbel gevoel over aan haar ontbrekende eindsprint. De overwinning in Hongarije ging naar de Zwitserse Audrey Werro, die finishte in 1.55,88. Het zilver was voor de Britse olympisch kampioene Keely Hodgkinson met een tijd van 1.56,26.

Tijdens de eindstrijd koos Broeders-Bol nadrukkelijk voor een aanvallende tactiek door vrijwel de volledige race buitenom in baan twee te lopen. Tot aan de 700 meter leek dat plan uitstekend te werken en ging ze zij aan zij met Werro richting de ontknoping. In de laatste honderd meter ontbrak echter de noodzakelijke versnelling om een serieuze gooi te doen naar de zege en de bijbehorende hoofdprijs.

Teleurstelling over ontbrekende eindsprint

Femke Broeders-Bol keek direct na afloop in gesprek met de Volkskrant kritisch terug op de ontknoping in het Nationaal Atletiekcentrum. "Ik heb nu juist een reeks wedstrijden gehad met een goede laatste 100 meter. Dus nu ben ik licht teleurgesteld, want waarom lukt het hier dan niet?" vroeg de atlete zich hardop af. Over haar koers in de buitenbocht was ze realistisch: "Ja, ik heb alles in baan twee gerend en misschien was dat niet slim, maar ik wilde na 700 meter naast Werro zitten."

Keely Hodgkinson sprak na afloop juist haar grote waardering uit voor de prestaties van de Nederlandse nieuwkomer op de middellange afstand. "Ze was al een wereldkampioen. En voor de 400 meter horden moet je echt sterk zijn. Ik vermoedde al dat ze die kracht ook over zou kunnen brengen op een ander nummer", benadrukte de Britse rivale met respect.

Zwaar transformatiejaar na ernstige voetblessure

Femke Broeders-Bol maakte begin dit jaar de ingrijpende overstap van de 400 meter horden naar de 800 meter, maar die transitie verliep allerminst zonder slag of stoot. Tijdens het indoorseizoen liep zij een scheurtje op in een voetpees, waardoor zij haar loopschoenen tijdelijk moest inruilen voor alternatieve trainingen op de fiets. "Het is eerlijk gezegd best een zwaar jaar geweest", gaf de atlete toe over de fysieke en mentale belasting. Terugblikkend op de kwetsuur stelde ze vast: "Dat was misschien wel de grootste blessure uit mijn hele carrière." Bondscoach Laurent Meuwly moest gedurende het traject herhaaldelijk op haar inpraten om haar onzekerheden en twijfels weg te nemen.

Ondanks die tegenslag verliep haar eerste seizoen op de dubbele ronde stormachtig. Na haar debuut in juni (1.57,13) snelde ze op de Europese kampioenschappen in Birmingham al naar het brons in 1.55,54. Daarmee evenaarde zij het nationale record van Ellen van Langen uit 1992, waarna zij kort daarna de historische toptijd definitief verbrak. Tijdens de Diamond League in Zürich scherpte Broeders-Bol het Nederlands record verder aan tot een mondiale toptijd van 1.54,71, waarmee slechts acht vrouwen ooit sneller waren in de geschiedenis van de atletiek.

Trots overheerst bij Femke Broeders-Bol

Femke Broeders-Bol wist haar gemiste eindsprint in Boedapest na afloop dan ook snel in het juiste perspectief te plaatsen. "Als je me aan het begin van het jaar had gezegd dat ik hier als derde zou finishen, dan had ik je voor gek verklaard", blikte de atlete terug op haar seizoensafsluiting bij het toernooi, waar een recordprijzenpot van tien miljoen dollar aan verbonden was.

Hoewel de honger naar meer blijft, overheerst de voldoening over haar stormachtige entree in de absolute wereldtop. "Ik ben sterk. Ik heb dit jaar de negende tijd ooit gelopen. Dat is gewoon idioot. Dat vind ik als ik er straks zelf vanaf een afstandje naar kijk ook", vertelde de atlete tot slot. "Voor mijn hoofd is het ook een superleuk jaar geweest. Ik heb er superveel moois uitgehaald."