In aanloop naar het WK 2026 blikt Mee Met Oranje terug op de rijke geschiedenis van het Nederlands elftal. In deze serie herbeleven we de 22 meest legendarische duels van Oranje op een WK: van grote overwinningen en iconische goals tot pijnlijke nederlagen. Dit is Oranje Legacy, met vandaag Nederland - Argentinië (2-1) op het WK 1998.
Het is een van die zeldzame voetbalmomenten waarvan iedere supporter nog precies weet waar hij was op het moment van de ontlading. De kwartfinale van het WK 1998 tussen Nederland en Argentinië blijft de ultieme blauwdruk voor onversneden voetbaldrama. De broeierige middag in Marseille had werkelijk alles in zich: fysieke strijd, cynische overtredingen en uiteindelijk dat ene moment van pure genialiteit in de negentigste minuut. Het was een wedstrijd die de adem benam, een kraker waar decennia later nog altijd met een mengeling van ontzag op wordt teruggekeken.
De openingsfase in het Stade Vélodrome zette direct de toon voor een slopende slijtageslag. Nederland kwam tegen de verhouding in op voorsprong door een koele afronding van Patrick Kluivert in de twaalfde minuut, na een vloeiende assist van Dennis Bergkamp. De vreugde in het Oranje-kamp was echter van korte duur. Slechts vijf minuten later profiteerde Claudio López van een mislukte buitenspelval. Hij stuurde Edwin van der Sar met een reeks schijnbewegingen het bos in en schoof de bal tergend langzaam door de benen van de doelman tegen de touwen.
Simeone en Ortega brengen kookpot tot ontploffing
Wat volgde was een zenuwslopend schaakspel waarbij het middenveld veranderde in een meedogenloze loopgraaf. Edgar Davids speelde als een bezetene en beet zich constant vast in de enkels van Ariel Ortega. Terwijl Davids de strijd aanging, oogde Jaap Stam achterin bij vlagen kwetsbaar tegen de razendsnelle uitbraken van López. Het spel golfde op en neer, waarbij de Argentijnen met hun verfijnde techniek en venijnige speldenprikken, zoals een schot van Gabriel Batistuta op de paal, de Nederlandse harten meermaals deden stilstaan.
De ware aard van het duel kwam pas echt naar boven toen het cynisme de overhand nam en de kaarten begonnen te vallen. In de 76ste minuut leek het doek te vallen voor Oranje toen Arthur Numan zijn tweede gele kaart incasseerde na een overtreding op Diego Simeone. De Argentijnse aanvoerder, een grootmeester in de 'donkere kunsten' van het voetbal, ging theatraal naar de grond. Met tien man leek Nederland rijp voor de slacht tegen een tegenstander die nadrukkelijk bloed rook.
Argentinië drukte echter nog voor het ingaan van de blessuretijd op de zelfvernietigingsknop, een moment dat inmiddels tot de klassieke WK-historie behoort. Ortega liet zich in het strafschopgebied theatraal vallen na een duel met Stam. Toen Van der Sar hem boos vertelde wat hij van die schwalbe vond, deelde de Argentijn bij het opstaan een kopstoot uit tegen de kin van de doelman. De scheidsrechter stond er bovenop en trok direct rood, waarmee Ortega zijn ploeg op cruciale wijze benadeelde. De numerieke verhoudingen waren weer gelijk en de spanning in het stadion was inmiddels om te snijden.
De magische ontlading in de negentigste minuut
In de negentigste minuut volgde het fragment dat voor eeuwig in het collectieve geheugen gegrift staat. Frank de Boer verstuurde vanaf de eigen helft een loepzuivere diagonale pass van zeventig meter richting het strafschopgebied. Bergkamp nam de bal met onaardse elegantie aan, kapte verdediger Roberto Ayala uit alsof hij er niet stond en punterde de bal genadeloos in de verre kruising. "Diego Maradona tegen Engeland in 1986 vermenigvuldigd met Marco van Basten tegen de USSR in 1988 gedeeld door Michael Owen tegen Argentinië deze week", zo omschreef the Guardian de treffer later treffend in een terugblik.
De treffer voelde als de ultieme wraak voor het trauma van 1978, toen Rob Rensenbrink in de laatste minuut van de WK-finale tegen datzelfde Argentinië de paal raakte. Waar Rensenbrink de man werd die de glorie in de ogen keek en met zijn ogen knipperde, werd Bergkamp de verlosser die de geschiedenis herschreef. De ontlading na het laatste fluitsignaal was gigantisch: de 2-1 overwinning betekende een ticket voor de halve finale tegen het Brazilië van Ronaldo. Decennia later wordt er nog altijd met een mengeling van weemoed en bewondering teruggekeken op die krankzinnige zomer in Frankrijk.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.