In aanloop naar het WK 2026 blikt Mee Met Oranje terug op de rijke geschiedenis van het Nederlands elftal. In deze serie herbeleven we de 22 meest legendarische duels van Oranje op een WK: van grote overwinningen en iconische goals tot pijnlijke nederlagen. Dit is Oranje Legacy, met vandaag Nederland - Argentinië (4-0) op het WK 1974.
Het Nederlands elftal nam in het kletsnatte Gelsenkirchen de rol van absolute WK-topfavoriet op zich door Argentinië met een klinkende 4-0 van de mat te vegen. Terwijl de cijfers op het elektronische scorebord van het Parkstadion de wereldwijde dominantie van het totaalvoetbal onderstreepten, weigerde Johan Cruijff mee te gaan in de hosanna-stemming. De aanvoerder wees direct naar de naderende sleutelwedstrijd tegen de toenmalige Duitse Democratische Republiek (DDR) en fileerde de Zuid-Amerikanen met een typisch nuchtere constatering.
De lofzang kwam na afloop opvallend genoeg uit het kamp van de tegenstander, waar de Argentijnse bondscoach Vladislao Cap de Nederlandse ploeg roemde. Hij vergeleek Cruijff met de legendarische Alfredo Di Stéfano en noemde het elftal van bondscoach Rinus Michels 'ronduit formidabel'. Cruijff zelf reageerde laconiek op de favorietenrol. "Kandidaat nummer één voor de finale? Dat is overdreven", zo stelde de spelmaker gedecideerd. "Zondag weten we meer. Oost-Duitsland wordt een sleutelwedstrijd. Vergeet ook niet dat Argentinië achteraf gezien de zwakste tegenstander was", klonk het uit de mond van de grote regelaar.
Nederland maakt korte metten met Argentinië
Achteraf bezien had Cruijff een punt, want de Argentijnen speelden in het ruime stadion een hopeloos verouderd soort voetbal. Met aanvoerder Roberto Perfumo als statische ausputzer in het centrum, ontbrak het de ploeg aan elke vorm van moderne organisatie. 'El Mariscal', die bezig was aan een moeizaam toernooi, weigerde door te schuiven en liet de opkomende middenvelders volledig aan hun lot over. Dit trage, statische spel was een kolfje naar de hand voor de Nederlandse ploeg, die met constante positiewisselingen het veld domineerde.
Vanaf het eerste fluitsignaal van de niet altijd even consequente Schotse scheidsrechter Bob Davidson was het eenrichtingsverkeer. Nadat Wim Rijsbergen de Argentijnse aanvaller Héctor Yazalde al vroeg keihard had aangepakt op de zijlijn, nam het heersende Nederlandse middenveld de regie stevig in handen. Johan Neeskens, Wim Jansen en Willem van Hanegem lieten de bal als aan een touwtje rondgaan, waarbij er door slim vrijlopen constant een man-meer-situatie werd gecreëerd. Het was een demonstratie van het meedogenloze jagen op de bal, waarbij de tegenstander bij balverlies direct bij de strot werd gegrepen.
Het Oranjefeest voor de 56.548 toeschouwers barstte al na elf minuten los. Na een snelle combinatie via Rob Rensenbrink en Van Hanegem viel de bal handig voor de voeten van Cruijff, die doelman Daniel Carnevali met een slimme passeerbeweging kansloos liet voor de 1-0. Binnen een half uur had de score veel hoger kunnen uitvallen, ware het niet dat Jansen de bal tweemaal ongelukkig tegen een Argentijns lichaam schoot en Van Hanegem op het spekgladde gras onderuitgleed. Uiteindelijk was het Ruud Krol die in de 25ste minuut zijn gram haalde door de bal van dertig meter bikkelhard in het net te rossen voor de 2-0.
Oranje controleert en slaat genadeloos toe in de regen
In de stromende regen nam Nederland na rust bewust even gas terug. Volgens Krol was dit achteraf een tactische keuze om meer zekerheid in te bouwen en de tegenstander te dwingen om te komen. Toch pakten de Oranje-spelers het ritme al snel weer op, mede omdat de Argentijnen simpelweg niet bij machte waren om een vuist te maken. Aanvaller Rubén Ayala zat volledig in de tang bij zijn bewaker Wim Suurbier, waardoor de Nederlandse defensie nooit in de problemen kwam.
Met het oog op het doelgemiddelde besloot Cruijff, die tot driemaal toe werd vastgehouden door de wanhopige Perfumo, de duimschroeven weer aan te draaien. In de 73ste minuut liet hij de bal vanaf de linkerflank met een fraaie curve voor het doel vallen, waarna Johnny Rep de 3-0 schitterend binnenkopte. Vlak voor het eindsignaal tekende Cruijff zelf laconiek voor de 4-0-eindstand met een volley uit een moeilijke hoek, nadat een vlotte combinatie tussen Jansen en Van Hanegem door de doelman werd onderbroken.
Met deze klinkende zege kon de ploeg van Michels niet meer om de rol als absolute toernooifavoriet heen, al wachtte eerst de stugge Duitse Democratische Republiek. De geschiedenis leerde dat Nederland die horde met een 2-0-overwinning relatief eenvoudig zou nemen, om vervolgens in Dortmund af te rekenen met Brazilië op weg naar de finale tegen West-Duitsland. De herinnering aan de avond waarop de wereld definitief werd overrompeld door het totaalvoetbal staat voor altijd in het natte gras gegrift.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.