In aanloop naar het WK 2026 blikt Mee Met Oranje terug op de rijke geschiedenis van het Nederlands elftal. In deze serie herbeleven we de 22 meest legendarische duels van Oranje op een WK: van grote overwinningen en iconische goals tot pijnlijke nederlagen. Dit is Oranje Legacy, met vandaag Nederland - Italië (2-1) op het WK 1978.
De hoop op een WK-finale leek in de zomer van 1978 al vervlogen, maar in een ware veldslag in het immense River Plate-stadion in Buenos Aires knokte een ontketend Oranje zich alsnog langs Italië. Waar het Nederlands elftal voor rust nog volkomen werd overrompeld door het agressieve keurkorps van bondscoach Enzo Bearzot, zorgden twee explosieve afstandsschoten na de pauze voor een sensationele 2-1-zege. Daarmee plaatste Nederland zich op 21 juni 1978 voor de tweede opeenvolgende keer voor de eindstrijd van het wereldkampioenschap.
De Italianen, die met liefst zes spelers van Juventus aan de aftrap verschenen, hadden vooraf een meedogenloos strijdplan uitgedacht. Bearzot vreesde de briljante ingevingen van Rob Rensenbrink en zette verdediger Antonello Cuccureddu, in de wandelgangen veelzeggend 'het scheermes' genoemd, in om de Anderlecht-vedette uit de wedstrijd te schoppen. Dat lukte al in de veertiende minuut, toen Rensenbrink na een harde charge, krimpend van de pijn, naar het gras ging en daarna zichtbaar angstiger speelde. Ook Johan Neeskens, net hersteld van een pijnlijke ribblessure, werd het slachtoffer van de botte bijl toen Romeo Benetti hem met een wilde armslag vol in de borstkas raakte.
De fysieke intimidatie miste zijn uitwerking op de radeloze Nederlandse defensie niet, wat in de achttiende minuut resulteerde in een catastrofaal dieptepunt. Na een actie van de Italiaanse spits Roberto Bettega gleed Ernie Brandts de bal met een wanhopige sliding langs zijn eigen doelman Piet Schrijvers in het net. Tot overmaat van ramp raakte Brandts de uitkomende Schrijvers daarbij vol onder de knie, wat een scheur opleverde die later met vier hechtingen moest worden gedicht. De zwaargewonde doelman moest zich in de 21ste minuut laten vervangen door Jan Jongbloed, waarna de 0-1-achterstand een onoverbrugbare horde leek.
Oranje slaat na rust meedogenloos terug
In de kleedkamer daalde tijdens de rust het besef in dat de hautaine Italianen, die dachten al met één been in de finale te staan, alleen met hun eigen wapens bestreden konden worden. De trainers Jan Zwartkruis en Ernst Happel verweten de ploeg volkomen terecht dat er te weinig arbeid was geleverd, waarna Oranje overschakelde op genadeloos pressievoetbal. Het laffe verzet maakte plaats voor een agressieve jacht op de bal, waarbij de rollen plotseling volledig werden omgedraaid en de meedogenloze Zuid-Europeanen zelf in paniek raakten.
De Spaanse scheidsrechter Martínez verloor in deze brute krachtmeting, die constant op het randje van het toelaatbare balanceerde, de controle en strooide kwistig met gele kaarten om de vuurhaarden te blussen. Johnny Rep werd bestraft na een stormloop op Benetti, waarna diezelfde Benetti op de bon ging voor een schandalige charge op Rensenbrink. Ook Arie Haan en de jonge uitblinker Jan Poortvliet ontsnapten niet aan de kaartenregen in een fase waarin het voetbal ondergeschikt leek aan het uitdelen van fysieke straffen.
Ernie Brandts schrijft geschiedenis op WK
Ondanks de strijd op het middenveld bleven uitgespeelde kansen schaars, totdat Brandts in de vijftigste minuut zijn eerdere blunder op historische wijze goedmaakte. De verdediger haalde van een meter of vijfentwintig verwoestend uit en zag zijn knal achter een volstrekt kansloze Dino Zoff tegen de touwen slaan. Met deze 1-1 werd Brandts de eerste speler in de geschiedenis van het WK die in één wedstrijd zowel een eigen doelpunt als een treffer voor zijn eigen land liet noteren.
Het definitieve vonnis over de gedesillusioneerde Italianen werd in de 75ste minuut geveld door een moment van pure brute kracht. Haan legde vanaf ruim dertig meter aan voor een schot dat via de paal achter de verbijsterde Zoff in het doel kogelde. Dit iconische doelpunt bracht de stand op 2-1 en dwong de inmiddels volledig overdonderde ploeg van Bearzot definitief tot capitulatie.
De ironie van de avond in Buenos Aires was dat de befaamde Italiaanse voetbalmachine, die de tegenstander via pure intimidatie probeerde te slopen, uiteindelijk zelf ten onder ging aan een koekje van eigen deeg. Waar Bearzot dacht Oranje tactisch en fysiek te hebben geneutraliseerd, bleek de verbazingwekkende mentale veerkracht van Nederland doorslaggevend. Het was een overwinning van overleven en pure schotkracht, waarmee een volslagen onherkenbaar Oranje zich toch weer naar de top van de wereld knokte.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.