Kwetsbare maar razendsnelle schaatspakken bezorgen TeamNL kopzorgen in Milaan

De innovatieve schaatspakken van de Nederlandse ploeg zorgen tijdens de Olympische Winterspelen in Milaan voor de nodige problemen. In een provisorisch naaiatelier in de Italiaanse ijshal zijn ontwerper Bert van der Tuuk en de Poolse Ewa Kupis dagelijks in de weer om scheuren en gaten in de kostbare outfits te herstellen. Volgens de ontwerper is de kwetsbaarheid een direct gevolg van de zoektocht naar maximale snelheid, waarbij de grenzen van het materiaal worden opgezocht.

Het zogeheten hybride pak is zo ontwikkeld dat er sneller mee geschaatst kan worden, maar dat betekent volgens de makers ook dat er concessies gedaan moeten worden aan de stevigheid. "Het is een moeilijke balans", vertelt Van der Tuuk aan de NOS. "Het pak is strak en licht, maar dunner is niet per definitie sterker. Het buitenste stofje van het pak is heel dun." De pakken zouden acht procent sneller moeten zijn dan die van de concurrentie, maar door de dunne stof zijn lange nagels of een kleine valpartij al genoeg om schade te veroorzaken.

De naaimachine in het atelier in Milaan maakt momenteel overuren om de pakken tijdig klaar te krijgen voor de wedstrijden. Van der Tuuk en Kupis moeten daarbij scherp blijven om de juiste kleuren garen te gebruiken voor de verschillende landen die het pak gebruiken. "Dat er straks niet ineens een Pool met een oranje arm rondloopt... Maar of er nu tien of twaalf kapotgaan, we repareren ze allemaal", aldus de ontwerper. Naast de kwetsbaarheid klinkt er vanuit de schaatsploeg ook kritiek op het draagcomfort; de pakken zouden 'bloedheet' zijn en het duurt ongeveer een kwartier om ze aan te trekken.

Buitenlandse successen met Nederlands ontwerp

Hoewel Nederland momenteel nog op een pijnlijke nul staat in de medaillespiegel, boeken andere landen al wel succes met de innovatie van Van der Tuuk. Zowel Italië als Canada rijdt in het hybride pak en zij wisten al wel eremetaal te veroveren. Francesca Lollobrigida won goud op de 3.000 meter en de Italiaan Riccardo Lorello stuntte met brons op de 5.000 meter. "Dat was wel een opluchting. Als er niemand op het podium had gestaan, was mijn kop eraf gegaan. Maar gelukkig liggen de prestaties dus vooral bij de schaatsers en niet bij het pak", zo stelt Van der Tuuk vast.

Hoop gevestigd op de 1.000 meter

Ondanks de technische problemen en de hitte in de pakken, moet het eerste Nederlandse succes nog komen. Later vandaag komen Jutta Leerdam, Femke Kok en Suzanne Schulting in actie op de 1.000 meter, waar ze hopen de eerste medailles voor TeamNL binnen te slepen. Voor Van der Tuuk blijft de essentie van het hybride ontwerp staan, ook al erkent hij dat de kwetsbaarheid een factor is. Op de vraag of de pakken sneller kapotgaan dan bij andere toernooien, antwoordt hij: "Misschien het hybride deel wel."