Megacrash Verstappen legt Red Bull-geheim bloot: opvallende RB22-ingreep onthuld

Max Verstappen viel al in de openingsronde van de laatste Dutch Grand Prix uit na een harde crash op Circuit Zandvoort. Voor de Nederlander was het een pijnlijk einde van zijn thuisrace, maar de foto's van de beschadigde Red Bull RB22 lieten wel een opvallend technisch detail zien aan de auto.

Door de crash was goed te zien hoe Red Bull de wielnaafdragers van de RB22 heeft opgebouwd. Dat onderdeel zit bij het wiel en zorgt ervoor dat het wiel vrij kan draaien. Ook verbindt het de ophanging met het wiel en vormt het een belangrijk bevestigingspunt voor de remmen. Verstappen kende daarvoor al een lastig weekend in Zandvoort. In de sprintkwalificatie kwam hij niet verder dan de zesde plaats en in de sprintrace eindigde hij ook als zesde.

Schade verklapt een hoop rondom upgrades

Voor de Grand Prix moest hij vanaf plek zeven vertrekken. Kort voor de start had het flink geregend, waardoor vooral de laatste sector nog nat was. In de Arie Luyendykbocht verloor Verstappen de controle en schoot hij hard van de baan. De schade aan de auto maakte zichtbaar dat Red Bull bij de wielnaafdragers niet meer lijkt te kiezen voor aluminium. Dat is opvallend, omdat de FIA vanaf 2010 jarenlang voorschreef dat dit onderdeel van aluminium gemaakt moest worden. Sinds dit seizoen mogen teams daar weer vrijer in kiezen. Volgens de huidige regels kunnen zij onder meer aluminium, titanium, magnesium of een metaalmatrixcomposiet gebruiken.

Red Bull lijkt bij de RB22 te hebben gekozen voor titanium, of voor een composiet waarin titanium is verwerkt. Dat klinkt opvallend, omdat titanium bij dezelfde grootte zwaarder is dan aluminium. Toch kan het in de Formule 1 juist voordeel opleveren. Titanium is namelijk sterker, waardoor een onderdeel dunner kan worden gemaakt en op bepaalde plekken minder materiaal nodig heeft. Daardoor kan het uiteindelijke onderdeel toch lichter uitvallen.

Daar staat wel tegenover dat titanium duurder is dan aluminium. Juist om de kosten te drukken, werd aluminium in 2010 verplicht gesteld. Inmiddels zijn de technieken om met titanium en composieten te werken verder ontwikkeld. Daardoor kunnen teams dit soort onderdelen makkelijker en goedkoper maken dan vroeger, zelfs met moderne productiemethoden zoals 3D-printen.