In aanloop naar het WK 2026 blikt Mee Met Oranje terug op de rijke geschiedenis van het Nederlands elftal. In deze serie herbeleven we de 22 meest legendarische duels van Oranje op een WK: van grote overwinningen en iconische goals tot pijnlijke nederlagen. Dit is Oranje Legacy, met vandaag Nederland - Costa Rica (0-0) op het WK 2014.
Het was zo’n broeierige voetbalavond waarop alles op zijn plek leek te vallen, totdat de bal maar niet in het net wilde. Oranje stond tegenover Costa Rica, een ploeg die in het toernooi al de zogenoemde ‘groep des doods’ had overleefd en met tien man Griekenland naar huis had gestuurd. Louis van Gaal had zijn vertrouwde 5-3-2-systeem overboord gegooid om met meer aanvallende intenties voor de dag te komen, mede omdat de geblesseerde Nigel de Jong ontbrak. Toch liep het elftal zich stuk op een onverzettelijke muur van witte shirts, waardoor er na reguliere speeltijd en een zenuwslopende verlenging nog altijd een brilstand op het bord stond.
De frustratie droop ervan af, zeker vanaf halverwege de tweede helft, toen het Nederlands elftal een ware belegering opzette. Liefst vijftien schoten op doel vuurde Oranje in totaal af, maar de uitmuntend keepende Keylor Navas leek wel magnetisch. Het aluminium werd in totaal drie keer geraakt; Wesley Sneijder ramde een vrije trap op de paal en raakte later nog eens het aluminium, terwijl een inzet van Robin van Persie door Yeltsin Tejeda via de lat werd gekeerd. Memphis Depay en Van Persie lieten bovendien nog wat flinke kansen liggen en een voorzet van Daley Blind vloog tergend langzaam langs drie instormende aanvallers.
Arjen Robben onder vuur na 'duikgedrag'
En dan was er nog Arjen Robben, die de hele avond werd getrakteerd op een striemend fluitconcert vanaf de tribunes. De naweeën van zijn veelbesproken valpartij tegen Mexico zongen nog rond, een vuurtje dat voorafgaand aan de aftrap nog even slim was opgestookt door bondscoach Jorge Luis Pinto, die nadrukkelijk wees op het duikgedrag van de aanvaller. Toch weigerde Robben zich te laten kisten. De aanvaller werd keer op keer hardhandig naar het gras gewerkt, leek moeite te doen om op de been te blijven, maar stond telkens weer op om met de bal aan de voet op de vijandelijke defensie af te stormen.
Dat het uiteindelijk überhaupt op strafschoppen uitdraaide, mocht een klein wonder heten, want de dappere Midden-Amerikanen bezorgden Nederland in de slotfase nog een ijskoude rilling. Waar iedereen wachtte op de bevrijdende treffer van Oranje, dook plotseling invaller Marco Ureña op voor het Nederlandse doel. Hij leek zichzelf de geschiedenisboeken in te gaan schieten toen hij oog in oog kwam te staan met Jasper Cillessen, maar de doelman redde bekwaam en hield zijn ploeg daarmee in het toernooi.
Bizarre keeperswissel Van Gaal
Wat er daarna gebeurde, tartte elke voetbalwet en ademde de pure, bijna megalomane branie van Van Gaal. Vlak voor het laatste fluitsignaal van de verlenging haalde hij Cillessen naar de kant om Tim Krul in te brengen. De boomlange sluitpost had tot op dat moment nog geen minuut gespeeld en letterlijk geen bal geraakt op het hele wereldkampioenschap. Het was een bizarre, onorthodoxe zet die de tegenstander volledig in verwarring moest brengen.
De gok betaalde zich op legendarische wijze uit in de strafschoppenserie. Krul deed er alles aan om de Costa Ricanen uit hun concentratie te halen en stopte de tweede penalty van aanvoerder Bryan Ruiz. Toen hij even later ook de zwak ingeschoten vijfde strafschop van Michael Umaña keerde, was het pleit beslecht. Aan de andere kant toonden Van Persie, Robben, Sneijder en Dirk Kuyt zich ijskoud door hun penalty's feilloos binnen te schieten.
Terwijl de Nederlanders uitzinnig van vreugde over Krul heen buitelden, zaten de spelers van Costa Rica gebroken in de dug-out. Ze hadden de voetbalwereld verbaasd en zagen hun sprookje pas op het allerlaatste moment wreed uiteenspatten. Pinto sprak na afloop met opgeheven hoofd over de prestatie van zijn ploeg. "Mensen geloofden niet in ons, maar we hebben prachtige dingen bereikt", zo sprak de oefenmeester vol trots. Hij benadrukte de ongeslagen status van zijn team. "We gaan ongeslagen naar huis en dat is heel belangrijk voor ons", voegde hij daaraan toe.
Het cynisme wil dat Van Gaal na afloop doodleuk beweerde dat deze meesterzet met de keeperswissel al die tijd al zo gepland was. Hij droeg die avond een geluksarmbandje dat hij van Nederlandse schoolkinderen had gekregen en had vooraf al geroepen dat hij dat sieraad nog drie wedstrijden zou dragen. Met de naderende halve finale tegen Argentinië in het vooruitzicht, was de eerste horde in ieder geval genomen op een avond waarop bluf en tactiek de doorslag gaven.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.