NOC*NSF tegengesproken: 'Door naar collectief te wijzen doe je dit succes tekort'

Nederland sloot de Olympische Winterspelen af op de derde plaats in het medailleklassement en dat is de beste eindklassering ooit. Twee weken lang benadrukte het NOC*NSF het belang van het collectief, maar juist het tegenovergestelde blijkt waar. De ware kracht van TeamNL schuilt in het individu.

In het Algemeen Dagblad blikt verslaggever Arjan Schouten terug op de prestaties van de Nederlandse equipe en analyseert hij hun optreden. TeamNL greep twintig medailles, waarvan maar liefst tien (!) gouden. "Na de beste Winterspelen voor Nederland ooit past alleen maar trots. Een collectieve prestatie van TeamNL, dat eigenlijk helemaal niet bestaat", stelt de verslaggever. In de afgelopen periode benadrukte NOC*NSF dat Nederland als één hecht team opereert. "Maar niets is minder waar. Door alsmaar naar het collectief te wijzen doe je dit succes juist tekort."

"De grote kracht achter TeamNL is namelijk dat TeamNL bestaat uit heel veel kleinere teams, waar iedereen zelfs op de Spelen kan blijven vertrouwen op het vertrouwde. Eigen coaches mee, eigen begeleiding, doen wat je past", schrijft Schouten. Het succes achter TeamNL is net zo goed het succes van Jutta Leerdam die besloot speciaal voor Milaan haar traditionele team in te ruilen voor een klein cirkeltje vertrouwelingen. Niet vertrouwen op het groepsproces, maar alle ballen op Jutta, met goud als gevolg."

Geheim van TeamNL

Twee 'superteams' met een eigen aanpak vormen de belangrijkste pijlers. Team Reggeborgh en Team Albert Heijn Zaanlander een grote rol in de successen, net als de shorttrackploeg onder leiding van Niels Kerstholt. De bondscoach hecht veel waarde aan groepsdynamiek en onderlinge verbondenheid. "Zelfs die paar vrouwen die niets wonnen, stonden na de slotdag mee te hossen op de meezingers van Snollebollekes, zo blij waren ze voor elkaar", aldus Schouten. Dankzij de aanwezigheid van meerdere teams hebben schaatsers altijd de mogelijkheid een ploeg te kiezen die bij hen past en waar zij zich op hun gemak voelen

Het systeem kent echter ook een belangrijk keerzijde. De ploegenachtervolging op de langebaan ging opnieuw mis. "Met afzonderlijk trainende kampen die elkaar soms het licht in de ogen niet gunnen, blijft samenwerking tussen teams voor een sterke trein ellendig lastig. Zeker het mannenteam groeide uit tot een anti-team, met een matig communicerende Rintje Ritsma en een zwaar gefrustreerde Marcel Bosker", stelt Schouten, die hoopt dat Nederland daar van leert. "Zonder het beste toptalent ben je ook als Nederland soms toch tot elkaar veroordeeld. Dan moet je soms de krachten bewust willen verenigen, in plaats van altijd maar je eigen ding doen."