Maureen Koster (34) kiest zondag tegen absolute wereldtop bewust voor brutale tactiek

Langeafstandsloopster Maureen Koster zet zondag een punt achter haar droomseizoen tijdens de prestigieuze Ultimate Championship in Boedapest. Het contrast met de start van haar sportjaar kan haast niet groter zijn. In januari lag de 34-jarige Nederlandse atlete na een zware voedselvergiftiging immers nog aan het infuus in een ziekenhuis in Namibië.

Koster behoort dit weekeinde in Hongarije tot de twaalf beste loopsters ter wereld op de 5.000 meter. Het exclusieve evenement van wereldbond World Athletics brengt de mondiale kampioenen en de hoogst geplaatste atleten samen, nadat Koster eerder dit jaar al de kroon op haar loopbaan zette met EK-zilver op de 10.000 meter.

De route naar de seizoensfinale kende door de trainingsstage in Namibië een bijzonder moeizame ouverture. Pas toen de behandelend arts groen licht gaf, kon Koster van start gaan bij de Groet uit Schoorl Run. Ondanks de fysieke averij snelde ze daar direct naar de limiet voor de Europese kampioenschappen.

Emotionele ontlading en zilver op het EK

Op het EK in Birmingham kreeg Koster in eerste instantie nog te maken met een flinke tegenvaller. Op de 5000 meter finishte ze namelijk als zesde. Slechts enkele dagen later volgde op de 10.000 meter echter alsnog de ultieme beloning, toen ze op overtuigende wijze het zilver greep. Bij vier eerdere outdoor-EK's was Koster er telkens dichtbij, wat destijds voor de nodige frustratie zorgde. "Ja, soms stond ik in tranen interviews te geven of was ik boos. Dat komt omdat ik de sport zo intens beleef. Als je zo veel passie voor de sport hebt, komen er passende reacties", blikt Koster in gesprek met De Telegraaf terug op die eerdere toernooien.

Toen ze in Birmingham over de meet kwam, volgde dan ook een enorme ontlading. "Bij die ontlading kwamen heel veel emoties bij elkaar", vertelt de atlete over haar vreugdetranen. "Dit was iets wat ik al heel lang wilde. Dus als het dan lukt, gebeurt er veel in je hoofd." Het snelle doorschakelen na de teleurstellend verlopen 5.000 meter bleek cruciaal. "Ja, ik denk dat ik nu sneller kan schakelen tussen wedstrijden. Tijdens het EK was er in dat opzicht natuurlijk sprake van een ultieme test. Die pakte goed uit omdat ik alle scenario's in mijn hoofd had doorgenomen. Vooraf had ik bedacht dat het niet zou uitmaken wat er op de 5.000 meter zou gebeuren. Er kwam gewoon nog een nieuwe wedstrijd op een compleet andere afstand. Ik denk dat dit soort mentale trucs me echt wel helpen."

Doortrekken in Polen en Brussel

Na het succes in Birmingham dacht Koster er niet aan om gas terug te nemen. Ze koos juist heel bewust voor een goedgevuld programma en hield haar topvorm vast in het internationale circuit, met optredens in de Diamond League in Polen en Brussel. Het vizier bleef daarbij gericht op het slotevenement. "Ik wilde bij de Diamond League-wedstrijden in Polen en Brussel ook weer goed lopen. En ik wilde heel graag mijn seizoen hier in Hongarije afsluiten", vertelt ze over haar keuze om door te gaan tot het einde.

Dat ze op 34-jarige leeftijd nog altijd fysieke stappen zet, schrijft ze toe aan haar toegenomen belastbaarheid onder leiding van het Valley Running Team. "Ik kan nog steeds stappen zetten in mijn aerobe vermogen en word daardoor gewoon nog steeds veel beter. We hebben in de trainingen niet heel veel veranderd, maar ik merk dat ik inmiddels wel makkelijk 150 tot 155 kilometer per week kan lopen. Voorheen had ik daar moeite mee en nu kan ik dat weken achter elkaar, zonder dat ik daar vermoeid van word. Verder ben ik ook wat kracht en snelheid betreft beter geworden en dat is best bijzonder op mijn leeftijd."

Strijd tegen de Afrikaanse wereldtop

Koster verschijnt zondag om 19.10 uur aan de start in een ijzersterk deelnemersveld. Ze is een van de slechts drie Europese atletes tussen onder meer zes Ethiopische toppers. Over de dominantie van de Afrikaanse concurrentie is Koster realistisch: "Ze hebben natuurlijk uitermate veel talent. Ook denk ik dat doping nog steeds een groot probleem is."

"Daar wordt nu echt wel goed aan gewerkt, maar er zijn landen waarin ze nog wel wat stappen mogen zetten. Ik sta nooit aan de startlijn met het idee dat ik mensen niet kan verslaan. Ik denk: the sky is the limit, ze zijn niet onverslaanbaar. Je hebt nog een doel om naartoe te werken als anderen sneller zijn. Geen stijl. Het is gewoon mooi om deel te mogen uitmaken van deze groep."

Haar strijdplan voor de 5.000 meter in Boedapest heeft ze eveneens al helder voor ogen. "Het is een beetje zoeken, want ik weet dat sommigen me eraf gaan sprinten. Ik denk dat het goed voor me kan zijn om op kop te lopen. Van dat hele trage tempo kak ik gewoon een beetje in. Dus ik moet vanuit mijn eigen kracht lopen en dat kan betekenen dat ik wat kopwerk doe. Een boemelrace is niet in mijn voordeel en ik wil uiteindelijk wel zo hoog mogelijk finishen. Het is een lang seizoen geweest, maar ik voel me nog niet uitgeblust."