'Vrouwelijke Johan Cruijff' verdwijnt uit Oranje vlak na historische hoofdrol

Op 21 oktober 1978 speelde José van Hoof haar laatste officiële interland voor het Nederlands vrouwenelftal. In Oranje door de geschiedenis blikt Mee Met Oranje terug op bijzondere wedstrijden, spelers en momenten uit het verleden van Oranje. Precies 48 jaar geleden verloren de Oranje Leeuwinnen in Ruinen met 0-3 van Denemarken. Voor Van Hoof kwam daarmee een einde aan een interlandloopbaan waarin ze uitgroeide tot een van de eerste grote namen van het Nederlandse vrouwenvoetbal.

Van Hoof behoorde tot de pioniers van Oranje. Ze speelde al in 1971 mee tegen Frankrijk, in een periode waarin vrouwenvoetbal in Nederland nog nauwelijks georganiseerd was. Dat duel wordt internationaal wel als officiële interland beschouwd, maar niet door de KNVB meegeteld in de eigen statistieken.

Vanaf 1973, toen Nederland voor het eerst officieel onder de vlag van de KNVB uitkwam, was Van Hoof opnieuw van de partij. Ze zou volgens de officiële Nederlandse registratie uiteindelijk tot vijftien interlands en acht doelpunten komen. In haar tijd kreeg de aanvaller zelfs de bijnaam 'de vrouwelijke Johan Cruijff'. Van Hoof viel op door haar snelheid, techniek en scorend vermogen en groeide uit tot een van de gezichten van de eerste generatie Oranje Leeuwinnen.

Vier goals in één interland

De doelpuntenproductie van José van Hoof bij Oranje kende enkele opvallende uitschieters. Het absolute hoogtepunt kwam op 27 augustus 1977 tegen Israël. Nederland won die wedstrijd met 12-0 en Van Hoof sloeg vrijwel direct toe. Ze scoorde in de eerste, tweede én derde minuut en maakte later ook nog haar vierde treffer van de middag. Daarmee was ze verantwoordelijk voor een derde van de Nederlandse productie. Een jaar later speelde Van Hoof opnieuw een hoofdrol in een historisch duel.

Op 30 september 1978 versloeg Nederland Engeland met 3-1 in Vlissingen. Het was de eerste Nederlandse overwinning ooit op de Engelse vrouwen. Van Hoof maakte zowel de 1-0 als de 3-1 en was daarmee een van de grote uitblinkers. Juist daarom is het opvallend dat haar interlandloopbaan slechts drie weken later al ten einde kwam.

Laatste duel tegen Denemarken

Op 21 oktober 1978 stond Denemarken tegenover Nederland op Sportpark De Baete in Ruinen. Voor ongeveer 3.000 toeschouwers begon Van Hoof met rugnummer 10 in de basis en speelde ze de volledige wedstrijd. Oranje kende een moeilijke middag. Een eigen doelpunt van Loes Camper hielp Denemarken op weg, waarna Kirsten Fabrin tweemaal scoorde. Nederland verloor uiteindelijk met 0-3. Voor Van Hoof bleef het bij die vijftiende officiële interland.

Waarom ze na die wedstrijd niet meer voor Oranje uitkwam, is officieel niet duidelijk. Daardoor is het lastig om van een bewust afscheid te spreken. Feit is wel dat een van de eerste sterren van het Nederlandse vrouwenvoetbal daarna niet meer terugkeerde in de nationale ploeg. Tegelijkertijd was er op 21 oktober sprake van een symbolische wisseling van de wacht.

Ria Vestjens stond diezelfde middag eveneens in de Nederlandse basis en speelde haar eerste interland. Vestjens zou vervolgens uitgroeien tot een van de vaste gezichten van de Oranje Leeuwinnen in de jaren tachtig en begin jaren negentig en kwam uiteindelijk tot 94 interlands.

Na haar actieve loopbaan bleef Van Hoof nauw betrokken bij het voetbal. Ze volgde trainersopleidingen bij de KNVB en werkte vervolgens als coach in zowel het vrouwen- als het mannenvoetbal en bij de jeugd. Zo was ze onder meer trainer van het eerste vrouwenteam van Prinses Irene, liep ze tijdens haar opleiding stage bij de A1 van PSV en was ze enige tijd actief als assistent-trainer bij PSV/FC Eindhoven in de BeNe League. In 2014 zette Van Hoof, na meer dan veertig jaar vrijwel onafgebroken in het teken van voetbal te hebben gestaan, een punt achter haar trainersloopbaan om meer tijd voor haar privéleven vrij te maken.