Oranje Leeuwin geeft openhartig interview: 'Mijn moeder koos voor Spurs, niet ik'

Victoria Pelova beleeft op sportief vlak een uitmuntende start bij Tottenham Hotspur, maar draagt tegelijkertijd een zwaar persoonlijk verlies met zich mee. De 27-jarige middenvelder van de Oranje Leeuwinnen verloor eind mei haar moeder, exact op de dag dat zij haar handtekening zette onder een meerjarig contract bij de Noord-Londense club. Waar Pelova inmiddels gedeeld topscorer is in de Women's Super League, blijft het gemis van haar grootste supporter dagelijks voelbaar.

De overstap van Pelova van Arsenal naar Tottenham Hotspur kwam tot stand na een sportief moeizame periode met weinig speelminuten. Haar contract bij de club liep af, maar de middenvelder wilde dolgraag in Engeland blijven voetballen. Daarbij speelde haar moeder een bepalende rol in het definitieve besluit om voor Tottenham te kiezen, een club die volgens haar moeder tactisch uitstekend voetbal liet zien.

De doorslaggevende rol van trainer Martin Ho

Martin Ho wist Victoria Pelova tijdens een uitgebreid onderhoud snel te enthousiasmeren voor een overstap naar Spurs. De hoofdtrainer, die tot medio 2028 vastligt bij de club, legde in een digitaal onderhoud zijn plannen voor. Pelova was direct onder de indruk van de visie en waardering die Ho tentoonspreidde: "We hebben een uur lang met elkaar gepraat. De manier waarop hij mij benaderde, was uniek. Ik was gelijk verkocht. Hij was lovend over mij", aldus de international in gesprek met NU.nl.

Toen Pelova het positieve gesprek deelde met haar familie, volgde er direct groen licht vanuit thuis. Haar moeder, een groot voetballiefhebber met Lionel Messi als idool en Kim Little als favoriet op de velden, hoefde er niet lang over na te denken. "Toen ik dat daarna met mijn moeder besprak, zei ze direct dat ik het moest doen. Als je haar een beetje kent, weet je dat zíj die keuze voor Spurs heeft gemaakt, niet ik", legt de middenvelder uit. Kort daarna vatte ze de situatie bondig samen: "Mijn moeder koos voor Spurs, niet ik."

De afronding van de transfer werd echter overschaduwd door een ongekend pijnlijk familiedrama. Eind mei zette Pelova haar krabbel onder de overeenkomst, precies op de dag van het overlijden van haar moeder. "Maar de dag dat ik mijn handtekening zette, was ze er niet meer. Het heeft iets moois en iets verdrietigs", blikt de middenvelder terug op die beladen uren.

Emotionele ontlading in shirt van Oranje

Voor Victoria Pelova volgde de eerste sportieve confrontatie met haar verdriet al snel na de uitvaart. Slechts twee weken na het overlijden van haar moeder meldde de middenvelder zich bij Oranje voor de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Ierland. Binnen de spelersgroep leefde een rotsvast geloof dat Pelova juist in dat duel haar stempel zou drukken, ondanks dat zij doorgaans niet bekendstaat als veelscorende speelster.

In de tachtigste minuut van die interland gebeurde het onvermijdelijke: Pelova tekende voor de belangrijke 2-2 in een wedstrijd die uiteindelijk met 3-2 werd gewonnen. Het doelpunt bracht een enorme lading teweeg bij de voltallige selectie. "Dat was een heel emotioneel moment. Het was twee weken na haar overlijden", herinnert de international zich. "Ik heb toen heel hard gehuild in de kleedkamer."

De gedeelde liefde voor de balsport maakte de leegte na afloop extra confronterend. "Voetbal was iets wat mijn moeder en ik heel erg samen beleefden", legt Pelova uit. Het vaste ritueel van nabeschouwen is nu plotseling verdwenen. "Het is moeilijk dat ik dat niet meer met haar kan delen. Elke goal die ik maakte, vierden we samen."

Massale steun vanuit Ajax en Londense buren

Tijdens de uitvaart van haar moeder bleek hoe geliefd Victoria Pelova is binnen de voetbalwereld. Ongeveer 150 (oud-)teamgenoten en trainers van onder meer Ajax, Arsenal en de nationale ploeg reisden af om hun medeleven te betuigen. Esmee Brugts toonde een enorme toewijding door aanwezig te zijn, ondanks dat zij de volgende ochtend om 5.00 uur een vlucht had om tijdig aan te sluiten bij de training van FC Barcelona.

De enorme opkomst maakte diepe indruk op Pelova, die steun ontving van Daniëlle van de Donk. De ervaren international gaf aan dat de aanwezigheid van zoveel mensen boekdelen sprak over Pelova als persoon. "Voor mij was het de slechtste dag, maar ook de mooiste dag uit mijn leven. Daan zei tegen mij: 'Het zegt iets over jou als mens dat hier zoveel mensen zijn.' Dat vond ik heel mooi", verklaart de middenvelder.

Ook de praktische kant van haar transfer bood een vangnet. Doordat Tottenham eveneens in Londen is gevestigd, hoefde Pelova niet te verhuizen. Haar voormalige medespelers van Arsenal bleven daardoor letterlijk haar buren, wat voor de nodige sociale stabiliteit zorgde. "Ze wist dat dit mijn thuis was. Dat helpt mij nu enorm", benadrukt de speelster over het inzicht van haar moeder om in dezelfde regio te blijven voetballen.

Wederopstanding met rugnummer 23 bij Spurs

Op het veld vertaalt Victoria Pelova haar emoties in buitengewone prestaties. Spelend met rugnummer 23 is de aanvallend ingestelde middenvelder uitgegroeid tot een absolute steunpilaar in de formatie van Martin Ho. Na vijf speelrondes in de Women's Super League staat de teller al op vijf doelpunten en één assist. Ze was onder meer goed voor twee treffers in de 7-0 overwinning op Crystal Palace en herhaalde dat kunststukje met twee goals in de 4-0 zege op Aston Villa.

Haar meest recente treffer dateert van afgelopen zondag, toen Tottenham tegen een 1-6 nederlaag aanliep tegen London City Lionesses. Ondanks die eerste competitienederlaag, waardoor Spurs nu de vierde plaats bezet, voert Pelova samen met Khadija Shaw en Océane Hurtré de topscorerslijst van de Engelse topcompetitie aan. Haar huidige scoringsdrift roept echter ook gemengde gevoelens op. "Het heeft iets heel moois dat ik het juist nu zo goed doe, maar het is ook heel verdrietig. Ik denk weleens: waarom deed ik dit niet toen ze nog leefde?", vraagt de topschutter zich openlijk af.

Veel steun ervaart Pelova van Lineth Beerensteyn, die zij al sinds 2016 kent en die vier jaar geleden eveneens haar moeder verloor. De twee vinden veel herkenning bij elkaar. "Zij zegt altijd dat onze moeders van boven naar ons kijken. 'Nu drinken ze vast een wijntje samen', zegt ze dan. Het is fijn om dat te delen", vertelt Pelova over de band met haar aanvalspartner van de nationale ploeg.

De middenvelder bekijkt haar situatie tegenwoordig van dag tot dag. De sportieve successen verzachten de pijn, maar nemen het gemis niet weg. "Ik ben gelukkig, maar nooit meer zoals hiervoor. Het is heel mooi dat ik voor Tottenham heb gekozen, maar ook dubbel omdat mijn moeder het niet meer heeft meegemaakt", besluit Pelova, die zich nu met de nationale ploeg richt op het heenduel van de WK-play-offs tegen Hongarije.