Op 14 oktober 1987 maakte Berry van Aerle zijn debuut voor het Nederlands elftal. In Oranje door de geschiedenis blikt Mee Met Oranje terug op bijzondere wedstrijden, spelers en momenten uit het verleden van Oranje. Precies 39 jaar geleden kreeg de PSV'er tot zijn eigen verbazing meteen een basisplaats tegen Polen. Negentig minuten later had hij met twee assists een hoofdrol gespeeld in een belangrijke 0-2-zege.
Van Aerle was 24 jaar toen bondscoach Rinus Michels hem bij Oranje haalde. Zelf zag hij de oproep bepaald niet aankomen. Via een journalist hoorde hij dat hij deel zou gaan uitmaken van de selectie en aanvankelijk geloofde hij daar weinig van. "Via de pers kreeg ik te horen dat ik in de selectie zou zitten. Ik verklaarde de journalist voor gek", vertelde Van Aerle jaren later. Nog groter was de verrassing toen Michels hem in Zabrze ook direct aan de aftrap liet verschijnen.
Nederland kon in de kwalificatiestrijd voor het EK van 1988 een overwinning in Zabrze uitstekend gebruiken. In het Stadion Ernesta Pohla waren ongeveer 60.000 toeschouwers aanwezig. Van Aerle begon tussen grote namen als Hans van Breukelen, Ronald Koeman, Gerald Vanenburg, Marco van Basten en aanvoerder Ruud Gullit.
Meteen twee assists op Ruud Gullit
Berry van Aerle liet weinig merken van eventuele zenuwen bij zijn debuut en speelde zelfs een beslissende rol. Na 31 minuten kwam Oranje op voorsprong. Van Aerle bracht de bal voor en Ruud Gullit rondde af: 0-1. Acht minuten later herhaalde het duo dat kunststukje. Opnieuw kwam de voorzet van Van Aerle en opnieuw was Gullit de afmaker. Daarmee was de wedstrijd feitelijk beslist. Nederland won met 0-2 en had ineens een uitstekende uitgangspositie in de strijd om een EK-ticket.
Het bleef bepaald niet bij die ene succesvolle avond. Rinus Michels bleef Van Aerle vertrouwen geven en de verdediger groeide razendsnel uit tot een vaste kracht aan de rechterkant. Nog geen jaar na zijn debuut stond hij op het EK van 1988. Van Aerle speelde alle vijf wedstrijden op het toernooi, inclusief de beroemde halve finale tegen West-Duitsland en de gewonnen finale tegen de Sovjet-Unie. Het was het bizarre topjaar waarin hij met PSV ook landskampioen werd, de KNVB-beker won én de Europa Cup I pakte.
Zelf zag hij zijn rol bij Oranje heel nuchter. Tussen Gullit, Marco van Basten, Frank Rijkaard en Ronald Koeman beschouwde hij zichzelf vooral als iemand die het vuile werk deed. "Ik vond het prima; ik had er geen probleem mee om waterdrager te zijn. Ik was geen Gullit, Rijkaard, Ronald Koeman of Van Basten. Maar ik kreeg wel waardering van de grote sterren, net als Jan Wouters."
Bijzonder einde tegen dezelfde tegenstander
Berry van Aerle zou uiteindelijk tot 35 interlands komen. Hij stond daarvan 34 keer in de basis en maakte geen enkel doelpunt. Naast het EK van 1988 speelde hij ook op het WK van 1990 en het EK van 1992. Zijn interlandloopbaan kreeg bovendien een bijna ongelooflijk symmetrisch einde. Op 14 oktober 1992, exact vijf jaar na zijn debuut, speelde Van Aerle opnieuw tegen Polen. Ditmaal in De Kuip, waar Nederland met 2-2 gelijk speelde. Het bleek zijn 35e en laatste interland.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.