Jurriën Timber noemt één wedstrijd achteraf 'een wonder': 'Eerlijk gezegd...'

Jurriën Timber is na maanden van blessureleed weer terug bij het Nederlands elftal. In gesprek met NU.nl kijkt de 25-jarige verdediger van Arsenal openhartig terug op een gitzwarte periode in zijn carrière. Afgelopen juni moest hij, pal voor het begin van het WK 2026, de pijnlijke beslissing nemen om het trainingskamp van Oranje in de Verenigde Staten te verlaten door een hardnekkige liesblessure.

De verdediger hakte de knoop door na overleg met de medische staf en toenmalig bondscoach Ronald Koeman. Een laatste fysieke test in New York wees uit dat deelname aan het toernooi simpelweg niet haalbaar was. Begin juni zat hij dan ook op de tribune van het Icahn Stadium op Randall's Island om toe te kijken bij de oefenwedstrijd tegen Oezbekistan.

Wonder in de Champions League-finale

Achteraf gezien noemt Jurriën Timber zijn meespelen in de finale van de Champions League met Arsenal tegen Paris Saint-Germain een groot raadsel. "Ik ben in totaal 25 weken geblesseerd geweest voor en na het WK. Eerlijk gezegd voelde ik me alleen in die week van de Champions League-finale goed. Het was een wonder. Vanaf de buitenkant zag het er allemaal goed uit. Maar ik voelde dat ik niet voluit kon gaan. Op een training kan je daarmee wegkomen. In een wedstrijd niet", vertelt hij openhartig.

In die Europese eindstrijd viel hij na 66 minuten in en speelde hij ook de verlenging uit. Eenmaal in het trainingskamp van het Nederlands elftal bleek een toernooi spelen echter een onmogelijke opgave. "Stel dat ik de eerste wedstrijd tegen Japan had laten schieten en de tweede tegen Zweden had meegedaan, dan was het de vraag of ik daarna überhaupt nog had kunnen spelen", legt hij uit.

Pijnlijk afscheid van Quinten Timber

Het besluit om te vertrekken was voor Jurriën Timber vooral mentaal een enorme klap, niet in de laatste plaats omdat hij zijn tweelingbroer Quinten Timber en de selectie moest achterlaten. "De ochtend van de wedstrijd tegen Oezbekistan is Ruud van Nistelrooij nog op mijn kamer geweest om erover te praten. En Quinten lag een kamer naast mij. Met hem heb ik er veel over gesproken, net als met de rest van mijn familie. Natuurlijk wilde ik samen met Quinten een WK spelen. Maar ik kon Koeman en de jongens geen zekerheid geven. Dan moet je die keuze maken", aldus de verdediger.

Het definitieve vertrek uit het spelershotel viel hem dan ook zwaar. "Dat moment was zwaar. Ik heb vanaf de tribune geprobeerd te genieten van de laatste momenten met het team, wetende dat ik weg zou gaan. Maar dat was moeilijk. Om mijn broer en die andere gasten achter te laten, hakte erin."

Twee toernooien gespeeld en twee gemist

Na het duel met Oezbekistan reisde Jurriën Timber direct door naar Miami om het gemiste toernooi te verwerken en aan zijn herstel te werken. De liesblessure hield hem uiteindelijk nog twee maanden aan de kant. Het was niet de eerste grote tegenvaller in Oranje: door een zware kruisbandblessure miste hij eerder al het EK van 2024. Afgelopen zomer zag hij vanuit Londen hoe Nederland in de knock-outfase werd uitgeschakeld door Marokko.

Het zorgt voor een bijzondere balans in zijn interlandloopbaan, al blijft Timber strijdbaar voor de toekomst. "Ik heb een EK en een WK gespeeld én een EK en WK gemist. Best bijzonder, hè? Ik heb nu twee toernooien gemist, dus laat ik de volgende twee eindtoernooien maar wel meedoen."