Op 10 november 1945 wordt Willi Lippens geboren in het Duitse Hau, als zoon van een Nederlandse vader en een Duitse moeder. In Oranje door de geschiedenis blikt Mee Met Oranje terug op bijzondere wedstrijden, spelers en momenten uit het verleden van Oranje. Lippens groeit uit tot een van de smaakmakers van de Bundesliga, maar zijn loopbaan bij het Nederlands elftal blijft beperkt tot één interland, mede omdat hij wordt uitgescholden en weggepest door zijn Oranje-collega's.
Lippens maakt in de jaren zestig en zeventig naam bij Rot-Weiss Essen. Met zijn opvallende, waggelende loopstijl krijgt hij de bijnaam Ente, oftewel eend. De technisch begaafde aanvaller is bijzonder populair bij de supporters en trekt de belangstelling van grote clubs. Ajax wil hem eind 1969 overnemen, maar Essen laat zijn publiekslieveling niet vertrekken.
Ook de Duitse bondscoach Helmut Schön heeft belangstelling. Hij probeert Lippens ervan te overtuigen een Duits paspoort aan te vragen, maar diens Nederlandse vader verzet zich daar fel tegen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hij door nazi's mishandeld omdat hij weigerde in Duitse militaire dienst te gaan. "Dan hoef je niet meer thuis te komen", krijgt Lippens van zijn vader te horen als hij voor West-Duitsland zou kiezen. De aanvaller respecteert die wens en houdt vast aan zijn Nederlandse nationaliteit.
Oranje-debuut krijgt pijnlijke wending
In januari 1971 meldt de KNVB zich bij Rot-Weiss Essen. Bondscoach Frantisek Fadrhonc bekijkt Willi Lippens tijdens een wedstrijd tegen Bayern München, waarin de aanvaller scoort. Kort daarna volgt een uitnodiging voor de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Luxemburg op 24 februari 1971.
Wat een hoogtepunt in zijn loopbaan moet worden, verandert volgens Lippens al in de spelersbus in een onaangename ervaring. Wanneer de chauffeur een Duitse radiozender heeft opgezet, eist een international dat die 'nazi-zender' wordt uitgezet. Lippens maakt bezwaar en krijgt vervolgens een opmerking over zijn Duitse afkomst naar zijn hoofd geslingerd. "Ik had al vóór de wedstrijd moeten vertrekken", vertelt hij jaren later in een terugblik van Rot-Weiss Essen.
In De Kuip staat Lippens naast onder anderen Johan Cruijff, Piet Keizer en Willem van Hanegem. Na 26 minuten opent hij de score tegen Luxemburg. Nederland wint uiteindelijk met 6-0, mede dankzij twee doelpunten van Cruijff en Keizer. Toch overheerst bij de debutant een gevoel van afwijzing. Volgens Lippens wordt hij nauwelijks aangespeeld. Willem van Hanegem noemt hem bovendien 'Donald Duck', een verwijzing naar zijn bijnaam, die Lippens als kwetsend ervaart. Rinus Israël maakt continu grapjes over nazi's.
In een interview met het Duitse Jungle World in 2006 verwoordt Lippens zijn probleem: "Voor de Nederlanders was ik Duitser en voor de Duitsers Nederlander."
Rinus Israël krijgt later spijt
Het blijft voor Willi Lippens bij één interland en één doelpunt. In de documentaire Andere Tijden Sport uit 2010 bevestigt voormalig aanvoerder Rinus Israël dat de spelers van Ajax en Feyenoord destijds de dienst uitmaakten. Buitenstaanders worden moeilijk geaccepteerd, zeker wanneer ze een Duitse achtergrond hebben. Israël noemt zijn eigen gedrag achteraf 'dom' en betuigt spijt. Ook voormalig Oranje-arts Frits Kessel vond de manier waarop Lippens werd behandeld 'bijzonder pijnlijk'.
Lippens hoopt ondertussen alsnog op deelname aan het WK van 1974. Bondscoach Rinus Michels ziet echter geen plaats voor de aanvaller, mede omdat hij vreest voor onrust binnen de selectie. Wanneer Oranje op 7 juli 1974 de WK-finale tegen West-Duitsland met 2-1 verliest, verblijft Lippens op Mallorca. Hij heeft het toernooi naar eigen zeggen niet op televisie gevolgd, omdat de teleurstelling te groot is. De aanvaller blijft ervan overtuigd dat zijn aanwezigheid het verschil had kunnen maken. "Met mij was Holland wereldkampioen geworden", verklaart hij later.