Nadine Visser vol ongeloof na verschil van één duizendste: 'Shit, wat heb ik gedaan?'

Nadine Visser (31) heeft dinsdagavond in Birmingham na een zinderende fotofinish de Europese outdoortitel op de 100 meter horden veroverd. De Noord-Hollandse atlete versloeg de Poolse Pia Skrzyszowska met een miniem verschil van slechts één duizendste van een seconde. Daarmee bekroont de kersverse Europees kampioene een jacht op eremetaal die al jaren duurde.

De finale in het Alexander Stadium nam amper dertien seconden in beslag, waarna een zenuwslopende wachttijd volgde voor het grote scherm. Uiteindelijk wees de finishfoto uit dat de Nederlandse in 12,668 seconden over de streep kwam, tegenover 12,669 seconden voor de concurrente uit Polen. Beide sprintsters kregen officieel de tijd van 12,67 achter hun naam. Voor de hordenloopster is het goud een enorme opsteker na negen eerdere grote internationale finales waarin een podiumplaats steeds uitbleef. Eerder dit jaar pakte de topsportster nog wel een zilveren medaille op het WK indoor, maar buiten was het vaak net niet. Bovendien kon de kersverse winnares de laatste twee weken voor de eindstrijd nauwelijks trainen vanwege een blessure aan de achillespees.

Visser bleef koel na zenuwslopende ontknoping

Na afloop gaf de goudenmedaillewinnares toe dat de ontlading anders was dan vooraf gedacht. "Ik was heel leeg in mijn hoofd. Ik dacht: shit, wat heb ik gedaan? Waarom heb ik het zo spannend gemaakt? Ik voelde dat ik van ver moest komen en dat was gewoon onnodig", zo blikte de atlete terug op de race. Toch maakte dat minieme verschil uiteindelijk weinig uit voor het eindresultaat. "Maar dat maakt geen zak uit. Ik heb precies genoeg gedaan", aldus de Europees kampioene. De Noord-Hollandse had verwacht overspoeld te worden door emoties, maar bleef op het middenterrein juist vrij rustig. "Ik had echt verwacht dat ik mega-emotioneel zou zijn. Ik ben niet van de uitbundige reactie, maar ik dacht als ik deze ga winnen… Maar het duurde even voordat ik het besefte. Dat uitbundige zit blijkbaar niet zo in mij", zo klonk het uit de mond van de dertiger.

Haar coach Laurent Meuwly benadrukte na de overwinning hoe zwaar de fysieke tegenslagen wogen in aanloop naar het toernooi. De trainer zag zijn pupil noodgedwongen alternatieve voorbereidingen treffen. "Ze moest vandaag haar warming-up op de fiets doen en wat traplopen, maar niet rennen ter voorbereiding", verklaarde Meuwly. De begeleider toonde zich dan ook enorm trots op de mentale weerbaarheid van de sprintster. "Als ik haar professionaliteit in de training elke dag en haar toewijding al die jaren zie, ben ik blij dat het nu een keer haar kant op valt", zo stelde de coach vast.

Tijdens de ereronde door het stadion speelde de achillespeesblessure opnieuw op, maar dat weerhield de kersverse kampioene er niet van om de overwinning te vieren met haar familie en begeleidingsteam. Vlak voordat de hordenloopster de atletiekbaan verliet, kreeg zij van een Britse supporter in een Union Jack-shirt nog een plastic diamanten kroontje overhandigd. Dat gebaar symboliseerde de ultieme beloning voor een lange carrière vol net-niet-momenten. "Ik heb wel eens gedacht dat als ik mijn carrière zou eindigen zonder medaille, ik niet weet of ik er goed op zou terugkijken", besloot de kersverse koningin van de Europese horden.