Heeft dit zestal hun laatste interland al gespeeld? Nieuwe bondscoach gaat doorselecteren

Voor het Nederlands elftal eindigde het WK 2026 in een flinke deceptie. Nederland had (minimaal) de halve finales als doel gesteld, maar werd al in de zestiende finales uitgeschakeld door Marokko. Ronald Koeman trok daarna zijn conclusies en stapte op als bondscoach. Naar verwachting was het toernooi ook voor meerdere Oranje-internationals hun laatste kunstje.

Mark Flekken (12 interlands)

De afgelopen jaren speelde Mark Flekken twaalf interlands voor het Nederlands elftal. De keeper wist echter nooit echt te overtuigen en was de laatste periode steevast de tweede doelman achter Bart Verbruggen. Sinds dit seizoen maakt Robin Roefs indruk in de Premier League, waardoor de positie van Flekken steeds meer onder druk begint te staan. Doordat ook Justin Bijlow indruk maakt bij Genoa lijkt de routinier zijn plek in de selectie te verliezen.

Marten de Roon (44 interlands)

Bij de bekendmaking van de WK-selectie zorgde Koeman voor een opvallende keuze door Marten de Roon opnieuw te selecteren. De middenvelder had al meer dan twee jaar geen interland gespeeld, maar kwam door de zware knieblessure van Jerdy Schouten alsnog weer in beeld. Tegen Marokko kreeg de rechtspoot in de slotfase nog tien minuten speeltijd en na afloop leek hij te beseffen dat dit waarschijnlijk zijn laatste optreden voor Nederland is geweest.

"Het had de last dance moeten zijn. Maar het eindigt in een zware deceptie. Slikken en even met de kindjes bellen, dan komt er misschien weer een kleine glimlach." Toen hem werd gevraagd of dit zijn laatste WK-wedstrijd was geweest, gaf De Roon een duidelijk antwoord. "Dat lijkt me wel, ja." Een nieuwe bondscoach zal vermoedelijk voor de toekomst willen bouwen, waardoor De Roon opnieuw buiten beeld zal raken.

Nathan Aké (62 interlands)

Nathan Aké was jarenlang een vaste waarde, maar zijn rol binnen het Nederlands elftal veranderde nadat hij bij Manchester City steeds minder aan spelen toekwam. Micky van de Ven heeft zich inmiddels ontwikkeld tot de eerste keuze op de linksbackpositie, terwijl Jorrel Hato wordt gezien als een van de grootste talenten. Daardoor is het onzeker of Aké richting het EK 2028 nog een belangrijke rol zal vervullen binnen het Nederlands elftal. Zijn veelzijdigheid blijft een pluspunt, al zal veel afhangen van zijn speeltijd op clubniveau en de concurrentiestrijd binnen de selectie.

Stefan de Vrij (79 interlands)

Stefan de Vrij miste door een blessure het WK. Vooraf waren er echter al twijfels over de meerwaarde van de mandekker. Het afgelopen seizoen kon hij echter niet meer rekenen op een basisplaats bij Internazionale en in het Oranjeshirt overtuigde hij ook al even niet. Daarom verkaste de 34-jarige verdediger naar Panathinaikos. In Griekenland tekende de routinier voor één seizoen, maar hoogstwaarschijnlijk zal hij bij Trifilara uit beeld raken. Dat komt mede door de felle concurrentiestrijd in de achterhoede van het Nederlands elftal.

Virgil van Dijk (96 interlands)

Inmiddels draagt Virgil van Dijk al ruim acht jaar de aanvoerdersband van het Nederlands elftal. Op het WK wist hij zijn gebruikelijke topniveau echter niet altijd te halen. Of de uitschakeling tegen Marokko ook het einde betekent van de interlandloopbaan van de verdediger is nog onduidelijk. Martijn Krabbendam verwacht dat echter wel. "De captain sluit een matig WK af en keert vermoedelijk niet meer terug in het Nederlands elftal", schrijft hij in Voetbal International. De verwachting is dat Van Dijk, die binnenkort 35 jaar wordt, later deze zomer duidelijkheid geeft over het vervolg van zijn interlandcarrière. "De nuchtere analyse is dat het beste eraf is bij Oranjes veldkapitein", stelt Maarten Wijffels in het Algemeen Dagblad.

Memphis Depay (112 interlands)

Met 55 doelpunten is Memphis Depay de topscorer aller tijden van het Nederlands elftal. In aanloop naar het WK waren er echter twijfels over zijn fysieke gesteldheid. De spits kampte met een gebrek aan wedstrijdritme en in tegenstelling tot eerdere eindtoernooien wist hij ook nauwelijks zijn stempel te drukken. Depay kreeg drie invalbeurten en speelde verder geen rol van betekenis. Ondertussen lijken Brian Brobbey en Donyell Malen hem in de hiërarchie te zijn voorbijgestreefd, terwijl ook Emmanuel Emegha nadrukkelijk op de deur klopt.