Jildou Hoekstra heeft zich na een afwezigheid van twee jaar teruggeknokt op het hoogste internationale schaatsniveau. De 23-jarige Friezin stond langdurig aan de kant met schildklierproblemen en overtraining, maar stelde tijdens het World Cup Kwalificatietoernooi (WCKT) in Thialf een startbewijs veilig voor de komende wereldbekerwedstrijden op de 500 meter. In gesprek met Schaatsen.nl blikken de sprintster en haar vriend Kayo Vos terug op het zware herstelproces en de flinke wissel die de medische situatie trok op hun zesjarige relatie.
Sinds dit seizoen komt Hoekstra uit voor Team Staan - CTS Group. Haar opmars werd bekroond met een ijzersterke rit op de kortste sprintafstand, waarmee ze deelname afdwong aan de eerste World Cup van komende vrijdag tot en met zondag in Beijing. Waar veel Nederlandse schaatstoppers de reis naar Azië later deze maand deels laten schieten, maakt de sprintster in China haar internationale debuut bij de senioren op wereldbekerniveau. Deze week stapte ze op het vliegtuig naar de Chinese hoofdstad met haar partner, die sinds dit voorjaar onder trainer Gerard van Velde bij Team Reggeborgh schaatst en aan de start verschijnt op de 500 en 1.000 meter.
Jildou Hoekstra ging ver over haar eigen grenzen
De fysieke malheur van Jildou Hoekstra begon al tijdens haar eerste jaar bij de junioren. In die periode kroonde ze zich nog tot wereldkampioen op de teamsprint en pakte ze de Nederlandse titel op de 500 meter bij de A-junioren. "In mijn eerste jaar als junior heb ik mezelf over de kop getraind. Ik had hoge doelen gesteld en die wilde ik hoe dan ook halen. Dat ging uiteindelijk ten koste van mijn gezondheid. Ik eindigde het seizoen met schildklierproblemen en overtraining, naast lichamelijke blessures. Ik was heel ver over mijn grenzen heen gegaan", zo kijkt de Friezin terug.
Destijds kreeg Hoekstra van een sportarts het advies om voor onbepaalde tijd volledig te stoppen met sporten. Het schildkliermedicijn Thyrax weigerde ze te slikken, maar toen ze de diagnose eenmaal echt toeliet, kwam de daadwerkelijke uitputting pas volledig aan het licht. "Ik voelde al heel lang dat het niet goed ging. Toen ik het eenmaal toeliet, merkte ik dat ik vermoeider was dan ik dacht. Maandenlang heb ik alleen maar gegeten en geslapen. Eten, slapen, eten, slapen. Ik kon niet eens op de fiets naar de supermarkt die 500 meter verderop lag. Dan moest ik met de auto. Vanaf daar moest ik weer opbouwen. Dat heeft echt een paar jaar geduurd", legt ze uit.
Zware wissel op relatie met Kayo Vos
Op het moment dat Jildou Hoekstra uitgeput thuis op de bank zat, liep de schaatscarrière van Kayo Vos gewoon door. Voor de sprinter, die in 2022 op het WK voor junioren in Innsbruck al zilver veroverde op de 1.000 meter, zorgde dat contrast voor een lastige situatie. "Het draait niet om mij, maar om Jildou. Het was lastig, omdat ik zelf doortrainde. Ik behaalde successen en was heel blij, terwijl degene die thuis zat dat niet was. Het was moeilijk successen met elkaar te delen", zo vertelt de rijder van Team Reggeborgh.
Door de schildklierproblemen kreeg Hoekstra te maken met een schommelende hormoonspiegel en onvoorspelbare stemmingswisselingen. "Je bent vrolijk, je bent chagrijnig, je bent moe, je bent actief. Er is geen lijn in te ontdekken. Op een gegeven moment hielden we het niet meer vol, want Jildou was zo vermoeid. Tot we erachter kwamen dat de schildklier het probleem was. Dat hielp enorm. Ik besefte dat ik haar echt even met rust moest laten", aldus Vos.
Van dichtbij moest de schaatser toezien hoe zijn vriendin worstelde met haar klachten. "Het was helemaal niet gezellig, joh. Maar we zijn er een stuk sterker uitgekomen. Dat is heel fijn. In een periode van één à twee jaar had ik haar langzamerhand zien veranderen. Op een gegeven moment dacht ik: dit is niet de persoon met wie ik een relatie ben begonnen. Het was heftig om te zien hoe ze veranderde. Gelukkig is dat weer teruggedraaid", vervolgt de sprinter zijn verhaal. Volgens Hoekstra heeft het blijven praten hun relatie door de donkerste maanden geholpen. "Dat is echt de sleutel geweest. Het is een cliché, maar het heeft ons heel erg geholpen. Voor een ander is het zo lastig om te voelen wat ik voel. Ik vroeg mezelf al af: wat voel ik eigenlijk? Elke dag was anders. Dus we moesten daar echt goed over communiceren."
Jildou Hoekstra bekroont rentree met ticket voor Beijing
Na haar lange revalidatie verscheen Jildou Hoekstra eind 2024 weer voor het eerst aan de start van een wedstrijd, waarna ze in maart met Kayo Vos naar het Canadese Calgary vloog voor een volgend optreden. Bij het Development Team Fryslân zette de Friezin vorig seizoen de serieuze opbouw voort. Dat leverde al persoonlijke records op, gevolgd door een vlekkeloze zomervoorbereiding bij haar nieuwe ploeg. Toch speelde tijdens die revalidatiejaren regelmatig de twijfel op over haar sportieve toekomst. "Op een gegeven moment dacht ik: mis ik niet de boot? Vorig weekend heb ik wel bewezen dat ik de boot niet heb gemist", zegt de sprintster over haar optreden tijdens het kwalificatietoernooi.
Tijdens die bewuste 500 meter keek Vos geboeid toe, terwijl hij zich samen met ploeggenoot Tim Prins voorbereidde op zijn eigen 1500 meter. "Ik zag dat ze in 10,4 opende. Dat is supergoed, want normaal zit ze op ongeveer 10,5. Tim Prins stond naast me en zei: 'Dat wordt een dikke 37'er.' Ik durfde niks te zeggen, maar toen ze over de streep kwam, was het 37,7. Dat was echt heel goed: vier tienden van een seconde van je persoonlijk record afrijden op de 500 meter. De volgende omloop reed ze er nog een tiende van een seconde vanaf", zo besluit haar partner.