Marijke Groenewoud zoekt professionele hulp na wat haar op de Spelen overkwam

Marijke Groenewoud blikt met een dubbel gevoel terug op de Olympische Spelen die afgelopen februari in Milaan werden verreden. Hoewel de 27-jarige schaatsster huiswaarts keerde met goud op de massastart en zilver op de ploegenachtervolging, overheerste na het toernooi toch vooral de teleurstelling over haar optredens op de individuele afstanden. Op de perspresentatie van haar ploeg Team Royal A-Ware doet Groenewoud tegenover De Telegraaf uit de doeken dat hevige wedstrijdspanning haar op de klassieke nummers parten speelde.

Op de slotdag in Milaan greep Groenewoud nog de olympische titel op de massastart door in de eindsprint af te rekenen met de Canadese Ivanie Blondin en de Amerikaanse Mia Manganello. Ook veroverde ze aan de zijde van Joy Beune en Antoinette Rijpma-de Jong de zilveren plak op de ploegenachtervolging. Op de losse tijdritnummers bleef eremetaal voor de Friezin echter uit: ze moest genoegen nemen met de tiende plek op de 1500 meter, werd achtste op de 3000 meter en eindigde als zevende op de 5000 meter.

Teleurstelling overheerste bij Marijke Groenewoud na Milaan

Voor Marijke Groenewoud konden de twee olympische plakken direct na afloop niet verbloemen dat ze op de individuele afstanden onder haar kunnen was gebleven. "Eerlijk gezegd overheerste na afloop van Milaan niet de blijdschap om een olympische titel en een zilveren medaille, maar wel dat ik individueel niet goed had gereden", zo geeft de kopvrouw van Team Royal A-Ware toe, de ploeg die tot deze jaargang door het leven ging als Team Albert Heijn Zaanlander.

Dat stond in schril contrast met haar optredens tijdens het Olympisch Kwalificatie Toernooi (OKT), dat eind december 2025 in Thialf plaatsvond. In Heerenveen dwong Groenewoud nog op overtuigende wijze startbewijzen af voor de 1500 meter, de 3 kilometer en de 5 kilometer, maar eenmaal op Italiaans ijs kregen de zenuwen de overhand. Een soortgelijk scenario voltrok zich in maart 2025 al bij de WK Afstanden in het Noorse Hamar, waar de spanning haar lichaam eveneens verlamde. "Het is voor mij de kunst om de zenuwen op de belangrijke momenten onder controle te krijgen. Tijdens het OKT ging dat heel goed, maar in Milaan niet."

Samenwerking met Jillert Anema en sportpsycholoog

Om te voorkomen dat een dergelijke blokkade haar op toekomstige eindtoernooien opnieuw opbreekt, heeft Marijke Groenewoud inmiddels externe hulp gezocht. Samen met haar 71-jarige hoofdcoach Jillert Anema en een sportpsycholoog gaat ze structureel in gesprek om haar wedstrijdspanning beter in goede banen te leiden. "Ik probeer er nu zo goed mogelijk aan te werken. Ik praat er geregeld over", zo legt ze uit.

Desondanks realiseert de schaatsster zich maar al te goed dat de theorie in een rustige omgeving anders is dan de praktijk op het moment suprême. "Kijk, ik kan nu heel goed vertellen hoe ik dat moet doen en hoe ik die zenuwen de baas ben, maar als ik aan de start sta van een grote wedstrijd, is dat soms gewoon even anders. Ik ben er hard mee aan de slag."

Focus op marathonschaatsen en kritiek op nieuwe massastart

In de nieuwe post-olympische jaargang staat voor Marijke Groenewoud vooral het hervinden van het schaatsplezier centraal. Het plan is om deze winter op zaterdagavond veel vaker haar opwachting te maken in het marathonschaatsen, een onderdeel waar ze mentaal meer energie uithaalt dan uit de individuele langebaan. "Ik wil plezier in schaatsen hebben en dat haal ik meer uit de marathon.. Ik heb minder plezier bij langebaanschaatsen, daar moet alles perfect zijn van start tot finish. Bij marathons vind ik het leuk om als team het spel te spelen en elkaar te versterken. Dat mis ik bij langebaanschaatsen."

Terwijl de teamdynamiek van de marathon haar dus wel kan bekoren, wekt een flinke reglementswijziging op haar gouden olympische discipline juist irritatie op. Met ingang van dit seizoen is de massastart bij zowel nationale als internationale wedstrijden veranderd in een afvalkoers, waarbij om de twee ronden de laatste twee schaatsers het ijs moeten verlaten. Op de teampresentatie lieten zowel Groenewoud als teamgenoot Jorrit Bergsma zich al kritisch uit over die nieuwe opzet na de eerste test in Thialf, aangezien het aanhoudende dringen achterin het peloton volgens het tweetal voor gevaarlijke taferelen zorgt.