In aanloop naar het WK 2026 blikt Mee Met Oranje terug op de rijke geschiedenis van het Nederlands elftal. In deze serie herbeleven we de 22 meest legendarische duels van Oranje op een WK: van grote overwinningen en iconische goals tot pijnlijke nederlagen. Dit is Oranje Legacy, met vandaag Australië - Nederland (2-3) op het WK 2014.
Na de galavoorstelling tegen Spanje waande heel Nederland zich al met de wereldbeker op de platte kar. De overwinning in Salvador had de kroegen gevuld met een gevaarlijk soort arrogantie. Tegen Australië, op papier de zwakste ploeg van het toernooi, zou het in Porto Alegre wel even een simpele walk-over worden. Maar het voetbalgodengilde straft hoogmoed altijd genadeloos af. In plaats van een soepele voetbalshow werd het een knokpartij tegen een stel onverzettelijke Socceroos, die nota bene met een klassieke Nederlandse 4-3-3-formatie het veld opstapten.
Louis van Gaal zag vanaf de zijlijn, waar hij vooraf nog had geklaagd over zijn uitzicht vanuit de dug-out, hoe zijn systeem plotseling piepte en kraakte. Even leek alles nog volgens het gedroomde script te verlopen toen Arjen Robben de bal in de verre hoek ramde voor de openingstreffer. Maar de rook van de vreugdevuren was nog niet opgetrokken of de bal lag er aan de andere kant al in. Ryan McGowan lanceerde een perfecte diagonale pass van veertig meter op Tim Cahill. De man die in zijn jeugd te horen kreeg dat hij te klein was voor het topvoetbal, nam de bal in één keer op zijn linker en ramde het leer via de onderkant van de lat over de lijn.
Australische bravoure en fysieke strijd
Het was een doelpunt dat je normaal gesproken alleen op je spelcomputer ziet, maar het tekende de Australische bravoure. Bondscoach Ange Postecoglou had vooraf beloofd dat zijn ploeg de strijd zou aangaan met de wereldklasse van Oranje, en dat was geen loze kroegpraat. Ze klapten erop. Bruno Martins Indi moest na een lompe overtreding van diezelfde Cahill zelfs met een vermoedelijke hersenschudding naar het ziekenhuis worden afgevoerd. Toen Daryl Janmaat in de 54ste minuut de bal op de arm kreeg en Mile Jedinak de toegekende strafschop onberispelijk binnenschoot, leek een blamage onafwendbaar.
Het cynisme op de tribunes nam toe, maar Van Gaal greep in. De bondscoach had in de rust, na het uitvallen van Martins Indi, zijn trots opzijgezet en was teruggeschakeld naar het vertrouwde 4-3-3. Het was pompen of verzuipen. Langs de lijn sprak de oefenmeester met zijn assistenten Danny Blind en Patrick Kluivert. Hij voelde dat de Australiërs, ondanks hun tomeloze inzet, op hun limiet zaten. "Ik zei tegen Danny Blind en Patrick Kluivert: 'Als zij zo'n kans missen, dan gaan wij hem pakken'", blikte hij later terug.
De opkomst van Memphis Depay
En toen was daar opeens de jonge Memphis Depay. De aanvaller, die nog maar net kwam kijken bij het grote Oranje na zijn debuut eind 2013, nam de ploeg bij de hand. Vier minuten na de 2-2 van Robin van Persie haalde hij van een meter of 25 verwoestend uit. De bal zwabberde verraderlijk en hoewel doelman Mathew Ryan er nog met zijn vingertoppen aanzat, verdween het leer in de hoek van het net. Het was een dure blunder van de sluitpost, maar voor Nederland de reddingsboei in een kolkende zee.
Aan de andere kant stond Postecoglou met lege handen. Zijn ploeg had de Nederlanders op alle fronten pijn gedaan, maar kreeg niet de beloning waar ze recht op hadden. "Ik ben er kapot van", stamelde de Australiër na afloop. Hij weigerde echter zijn blunderende doelman af te vallen. "Maty is erg teleurgesteld. Hij is overstuur. Maar het gaat er niet om dat één speler ons de wedstrijd kost. Ik vond dat we collectief uitstekend waren."
Terwijl de Australiërs hun wonden likten, vierde Nederland de ontsnapping. Van Persie, die samen met Robben al goed was voor zes van de acht Nederlandse toernooigoals, liep weliswaar tegen een schorsing aan voor het duel met Chili, maar de buit was binnen. Het tafereel na afloop had iets surrealistisch: de koning en koningin van Nederland stonden doodleuk lachend in de kleedkamer te poseren voor foto's met de bezwete spelers. Het contrast met de bloedstollende strijd op het veld kon haast niet groter zijn.
Reacties
Nog geen opmerkingen
Je moet ingelogd zijn om te reageren.