Op 2 november 1930 maakte Wim Groenendijk zijn debuut voor het Nederlands elftal in de met 6-3 verloren interland tegen Zwitserland. In Oranje door de geschiedenis blikt Mee Met Oranje terug op bijzondere wedstrijden, spelers en momenten uit het verleden van Oranje. Precies 96 jaar geleden begon én eindigde de Oranje-loopbaan van een twintigjarige Feyenoorder, die volgens een hardnekkige historische overlevering mogelijk zelfs door een persoonsverwisseling was geselecteerd.
Nederland speelde die middag in Zürich en kende aanvankelijk een droomstart. Joop van Nellen maakte al in de tweede minuut de 0-1, maar daarna nam Zwitserland de wedstrijd volledig over. Bij rust stond Oranje met 4-1 achter en uiteindelijk werd het 6-3. André Abegglen maakte drie Zwitserse doelpunten. Henk Mulders en Wim Lagendaal zorgden na rust voor de andere Nederlandse treffers.
Groenendijk was een van vier Oranje-debutanten in het Letzigrund, waar 18.000 toeschouwers op de tribune hadden plaatsgenomen. Ook Law Adam, Lagendaal en Mulders kwamen voor het eerst uit voor het Nederlands elftal. Voor Groenendijk bleef het echter meteen bij die ene wedstrijd.
Was uitnodiging Oranje voor ploeggenoot bedoeld?
Rond de selectie van Wim Groenendijk ontstond een verhaal dat bijna een eeuw later nog altijd wordt verteld. De zogeheten Keuzecommissie, die vanaf 1930/31 verantwoordelijk was voor het samenstellen van Oranje en bestond uit Henk Herberts, Miel Mundt en Karel Lotsy, zou een wedstrijd van Feyenoord hebben bezocht. Een commissielid raakte daarbij onder de indruk van spits Jaap Barendregt, maar zou gedacht hebben dat de speler die hij had gezien Wim Groenendijk heette.
Vervolgens kreeg niet Barendregt, maar Groenendijk de uitnodiging voor de interland tegen Zwitserland. Dat was al opmerkelijk, omdat de aanvaller op 27 april 1930, amper een half jaar voor zijn Oranje-interland, voor Feyenoord had gedebuteerd. De vijf jaar oudere Barendregt had op zijn beurt in maart 1929 al zijn debuut voor het Nederlands elftal gemaakt, toevallig óók tegen Zwitserland (3-2-winst).
Sportjournalist Ad van Emmenes schreef destijds reeds over Groenendijks verkiezing dat die volgens de verhalen 'op de een of andere vergissing' zou hebben berust. Helemaal bewezen is de persoonsverwisseling echter nooit. Groenendijk zelf heeft later altijd ontkend dat hij per ongeluk bij Oranje terechtkwam. Feit is wel dat Groenendijk na die interland nooit meer voor Oranje uitkwam.
Groenendijk was meer dan vreemde Oranje-anekdote
Het verhaal van de mogelijke persoonsverwisseling doet Wim Groenendijk zelf enigszins tekort. Hij was achteraf gezien niet alleen een speler die toevallig tussen de internationals was terechtgekomen. De aanvaller zou jarenlang voor Feyenoord uitkomen. In 1935 beleefde hij een van zijn grootste momenten door in de bekerfinale tegen Helmond (5-2) liefst vier keer te scoren. Ook na zijn actieve loopbaan bleef Groenendijk succesvol. Als trainer leidde hij EVV Eindhoven in 1954 naar het landskampioenschap.
Saillant is ook Barendregt nooit meer werd geselecteerd, al had dat mogelijk een andere reden. Zijn carrière viel grotendeels samen met die van Beb Bakhuys, destijds dé Nederlandse centrumspits. Bakhuys maakte 28 doelpunten in slechts 23 interlands en genoot bij de keuzeheren duidelijk de voorkeur. Als het verhaal over de verwisseling klopt, had Barendregt in 1930 dus eigenlijk zijn tweede interland moeten krijgen en wellicht had zijn interlandloopbaan er dan anders uitgezien.
Barendregt speelde tussen 1925 en 1937 in totaal 238 competitiewedstrijden voor de club uit Rotterdam-Zuid en maakte daarin liefst 196 doelpunten. Barendregt is daarmee officieel nog altijd Feyenoords topscorer aller tijden, voor Cor van der Gijp en Ove Kindvall.